29-07-07

eten, at, gegeten

Mijn middelbare school had een jaarboek. Zo'n boek met foto's van alle leerlingen en leraars, herinneringen aan speciale gebeurtenissen en, in het geval van ons jaarboek, een kort interview met elke leerling die dat jaar afstuurdeerde. Een onderdeel daarvan was de fameuse 'one-liner'.. één zinnetje dat je hele zijn en doen samenvatte en waaruit iedereen meteen kon afleiden over wie het ging....mijn 'one-liner' was: 'More food is funner'....En dat mocht je redelijk letterlijk nemen,... Ookal waren we nog jong, m'n vrienden en ik gingen vaak uit eten en als we thuis bij elkaar afspraken, brachten we vaak flink wat tijd door in de keuken...

Nu nog hoort eten, lekker en gezond eten, bij een gezellig avondje,...vrienden die langskomen zullen altijd iets krijgen om te eten, niet per se 'Comme chez soi', maar wel iets waaruit blijkt dat ik hun aanwezigheid apprecieer en ik het gezellig vind om samen te zijn....

Mijn hubbie is ook zo, ....eten, lekker eten, is heel belangrijk voor hem.... Eten klaar maken is dan ook iets dat we graag doen, en de tijd voor nemen...maar terwijl ik vaak nog expermiteer à la 'een ditje en een datje' en zien hoe het samen smaakt, is hij een volwaardige Jamie Olivier...maten en hoeveelheden zijn niet aan hem besteed, het zit gewoon in z'n vingers en smaakpupillen...

Sinds ik met chemo begonnen ben, is eten bij momenten een kwelling,... tijdens de eerste chemo (KEF) was ik zo misselijk dat eten een echte marteling werd, ... ik hield niks binnen en leefde voor het grootste deel van die 6 weken op crackers, kaas en yogurt en appelsap... Bij de huidige chemo heb ik gelukkig geluk geen last van misselijkheid en braken, maar mijn smaakpupillen laten het soms af weten en in willekeurige volgorde heb ik regelmatig last van slappe of geen stoelgang, winderigheid, maagkrampen en de onvermijdelijke metaalsmaak....Dit alles heeft wel een positief resultaat op mijn gewicht... -15 kg in 3 maand (nu had ik wel wat extra dat ik best kon missen), .... under normal circumstances zou ik met m'n eigen geen blijf weten dat ik nu eindelijk in een maatje 38-40 kan,... maar daar het momenteel geen gewone omstandigheden zijn, heb ik er geen zin in om mijn kleerkast aan te passen,.. anyway, (het feit dat ik het hier vermeld, verraad dat ik er ergens misschien wel een beetje blij mee ben, ookal doe ik alsof het me niet zooooooveel kan schelen.... een vrouw met borstkanker blijft nog steeds een vrouw hé..) my point is, dat kanker niet alleen mijn borst en lever heeft ingepalmd, maar mijn hele leven... en dat had ik niet verwacht. Toen de diagnose gesteld werd, was ik vastberaden om kanker niet toe te staan mijn doen en laten te bepalen. Een goeie 3 maanden in de behandeling en het bepaald zelfs wat ik eet, of wat ik juist niet eet,....Sure, it is all between the ears, dat weet ik, en de ene dag zit er al meer tussen de oren dan de andere,... 'More food is -still- funner' alleen kost het me tegenwoordig meer energie om mezelf daarvan te overtuigen....

14:27 Gepost door me, myself and cancer in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Gek he Ikzelf ben ook veel met mijn gewicht en uiterlijk bezig. En als je dan iets serieus meemaakt, is dat allemaal zoooooo onbelangrijk he? Ik begrijp je heel goed,
knuffel

Gepost door: oortje | 30-07-07

en... het jammere is dat, maanden na de chemo, het nog steeds je voedingsgewoonten bepaalt! Momenteel vreet ik mij te pletter en dat komt door de Aromasin die ik als nabehandeling moet nemen. Het wakkert zo de eetlust aan dat ik ondertussen 10 kilo bijgekomen ben... hum... niet goed bezig dus. Vroeger kon ik het laten om extra zoetigheden te eten en nu kan ik er ècht niet meer aan weerstaan.
Groetjes

Gepost door: lucretia | 30-07-07

De commentaren zijn gesloten.