03-08-07

To believe or not to believe....

Het is een vraag die de laatste tijd wel eens door mijn hoofd durft te spoken. Je zou voor minder, ik heb namelijk de slechte gewoonte aangekweekt om nadat ik zoonlief bij de onthaalmoeder heb afgezet, laveloos op de zetel naar day-tim televisie à la Dr. Phil, Martha en Oprah te kijken. Programma's die niet verlegen zitten om een 'God bless you and us all', ' Surrender to God', 'believe in God' meer of minder. Perfekte koekjes en gevouwde servieten worden er geprezen in de Heer z'n naam en menig ontroerde gasten beloofden meer moeite te doen om hun dieet vol te houden of hun huwelijk te redden nadat ze de garantie van de gastvrouw/heer in kwestie kregen dat God het zo zou willen.

Ook in mijn eigen omgeving merk ik dat er meer mensen met God en alles wat daar bij komt kijken bezig zijn dan ik eigenlijk vermoedde. Vooral sinds het geweten is dat ik aan het strijden ben tegen mijn eigen duivels kwaad, kanker, lijken meerdere mensen voor mij te bidden of een kaarsje te branden. Een heel mooi gebaar want alle hulp is welkom zelfs uit de meest onverwachte hoek,.... maar ik me geen illusies want ik vrees dat het allemaal in dovemans oren valt. Als God namelijk is wie hij omschreven wordt te zijn, dan weet hij welk vlees hij met mij in de kuip heeft en dan weet ie hoe ik wel of eerder niet over hem denk... en mijn zieltje redden zal bijgevolg niet hoog op zijn prioriteiten lijstje staan.

Dit gezegd zijnde, and for the record, ik heb iets tegen godsdienst en de hele commerciële en politieke poespas die rond Zijn persoon wordt gecreeërd maar op zich heb ik niks tegen een bestaan van een 'hogere macht', een wetende en toeziende kracht waar je als individu beroep op kunt doen om energie uit te putten. 'K vind het zelfs een geruststellende gedachte. En als die kracht dan voor sommigen de God is die in godsdiensten omschreven en bejubeld wordt, so be it,... maar het hele concept 'godsdienst' is voor mij niet meer dan een succesvolle en knap uitgedokterde uitvinding van een paar heel sterke persoonlijkheden, niet meer en niet minder. 

De vraag die me dus al enige tijd bezighoudt.... zou het makkelijker en dragelijker zijn te leven met en te vechten tegen kanker als je gelooft in God en 'the full package'? Als je gelooft dat gebeden om te genezen echt verhoord worden, als echt gelooft dat God het beste met je voor heeft, dat ookal voel je je nog zo alleen, Hij altijd over je waakt? Als je weet dat je lijden en leven hier op aarde beloond kan worden met een plaatsje in de hemel? Kan je de dood makkelijker in het oog kijken als je weet dat er een auberhaupt een plaats bestaat waar  ergeen pijn, onrecht en kanker is?

Ik moet bekennen dat ik op mijn zwakste moment, een moment van pure fysieke en mentale uitputting, gehuild en gesmeekt heb om te kunnen, zelfs mogen, geloven,...omdat ik het zo beu was me alleen te voelen, omdat ik de kracht niet meer had om de weinge energie die ik nog had om te zetten in positieve gedachten en een 'big smile'... maar het lukt me niet, hoe graag ik ook soms zou willen dat een 'babbel' met God me deugd zou doen en me kracht zou geven om verder te gaan, het heeft niet hetzelfde effect als het lezen van Paolo Coelho, waargebeurde levensverhalen, weblogs van lotgenootjes of de aanmoedigende woorden van de mensen die het goed met me menen....But God knows I've tried.... 

Als ik dan toch in iets of iemand moet geloven, dan geloof ik vooral in mezelf denk ik... en dat is misschien ook zo slecht nog niet....Maar voor allen die wel 'geloven': 'respect'....

 

10:08 Gepost door me, myself and cancer in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

Hoi,
Ik wil eerst en vooral je sterkte toewensen. Ik heb al van vrij dichtbij gezien hoe moeilijk en zwaar deze ziekte is. Maar je weet zelf ook wel hoe belangrijk positief blijven is, een van de sterkste menselijke krachten.

Ik begrijp je ook in je redenering over geloof. Toen ik met een andere ziekte worstelen heb ik ook gesmeekt om maar te kunnen geloven in een groter doel of een machte die naast me zou staan. En dat terwijl ik tot 3 of 4 jaar geleden alles dat met God te maken had verachtte.
Het is geen teken van zwakte, het is zoeken naar hoop. Als het donker is, willen we allemaal een lichtje vinden.

Ik kan niet voor je bidden of kaarsjes voor je branden. Maar ik kan wel zeggen dat ik gedeeltelijk begrijp wat je doormaakt.
Ik zal mee voor je hopen, om ook mijn steentje bij te dragen in de strijd tegen kanker.

Sterkte,
Karen

Gepost door: Karen | 03-08-07

IK KWAM EVEN BIJLEZEN en wil je ook veel sterkte toewensen.
In mijn gesprekken (om professionele redenen) me (ongeneeslijk) zieke mensen, heb ik ook gezien hoeveel verdriet ze hebben en ze lijken het allemaal toch even zwaar te hebben (geloven of niet).

Gepost door: christine | 03-08-07

Hoi,
Vooral wil ik je veel sterkte toewensen. Probeer positief te blijven, hoe moeilijk het ook zal zijn soms.
Zelf ben ik niet gelovig, vooral door mijn hekel aan de commercie die er rond hangt. Maar 'gelovig zijn' zal je niet helpen om beter de strijd aan te gaan. Ik geloof meer in wat een leraar godsdienst ons vroeger vertelde : God zit in ieder van ons.
Praat met iedereen rondom je en dat zal hetzelfde effect hebben als bidden. Het zal je tot rust brengen en je kan je pijn en verdriet delen.
Ik zal niet voor je bidden ( want dat doe ik al vele jaren niet meer ) maar wel aan je denken en mee voor je hopen dat je de kracht vind om deze strijd te winnen.
Sterkte,
Peter

Gepost door: Peter | 03-08-07

Kaarsjes Ook ik heb kanker van heel dichtbij meegemaakt.Ook is mijn man een paar jaar geleden heel ernstig ziek geweest. Het weinige dat ik vroeger nog geloofde, is nu toch ook verdwenen hoor. Je wilt je inderdaad vastklampen aan IETS. Maar, ik vraag me dan af , waarom zoveel hele goede en lieve mensen deze ziektes dan toch moeten doormaken...Ik brand hier sowieso elke dag een kaarsje...en vanaf dat ik op jou blog terechtgekomen ben, denk ik hierbij ook aan jou !!!! Ik hoop dat het helpt te weten dat zoveel mensen met je meeleven. Je mag me altijd een mailtje ofzo sturen, als je eens wilt zagen of klagen of jubelen...
Lieve groetjes,

Gepost door: Oortje | 03-08-07

De commentaren zijn gesloten.