14-08-07

The good news show

Vorige week is er een scan genomen van mijn lever. Het wachten op de resultaten heeft een ware golf van emoties en frustraties ontketend  waar ik liever niet aan herinnerd wordt, vandaar ook dat het hier de voorbije dagen zo kalm was. 

Maar gisteren waren de resultaten er en ik zou zeggen, sit back and enjoy het goede nieuws met mij!!!! De uitzaaiingen in mijn lever zijn met 65% verminderd! En ook de vervelende kliertjes die op mijn buikwand zaten zijn helemaal verdwenen!!!!! Bovendien heeft de oncoloog zich voor de eerste keer positief uitgelaten over het verdere verloop van de behandeling. Terwijl ze het voordien altijd had over 'onder controle houden', 'chemo moet de uitzaaiingen stabiel houden', zei ze gisteren dat indien er na de chemokuur nog een paar hardnekkig kankercellen zouden blijven zitten in de lever dat ze die dan zouden bestralen...Ik viel ver van mijn stoel dat ze dat zei,... Die had ik nooit verwacht te horen! De voorbije weken zijn immers een ware en vooral hardnekkig strijd met mijn 'koppige ik' geweest, waar ik mezelf er toe probeerde te verplichten te aanvaarden dat ik niet zou 'genezen' zoals je geneest van een griepje (ziek-behandelen-genezen) maar dat genezen in mijn beste geval het stabiel houden van de uitzaaiingen was zonder dat mijn levenskwaliteit er te veel zou moeten onder lijden. Ik denk dan ook dat mijn mond open is gevallen van verbazing. Ik wist  niet dat ik hierop nog had mogen hopen. 'Genezen' het woord dat ik sinds een paar weken uit mijn woordenschat had verbannen, heb ik ondertussen al honderd keer herhaald.... zowel luidop als in mijn hoofd.... Het klinkt nog mooier als voorheen... ge-ne-zen....

Toch verbaasde mijn reactie op het goede nieuws me enigzins,... ik had verwacht dat ik met mijn vreugde geen blijf zou weten, dat ik mijn goede nieuws met de hele wereld zou willen delen, en nog liefst zou luid mogelijk ook, maar in plaats daarvan zit ik hier in mijn eentje,... te genieten welliswaar, meer dan woorden ooit zullen kunnen beschrijven van de vrolijke gedachten die mijn hoofd langzaam weer opvullen,.... terwijl ik hier op deze plek al uren heb doorgebracht denkende aan alle kunstwerkjes van zoonlief die ik zou moeten missen, denk ik nu aan alle kunstwerkjes die we samen nog gaan maken,.... alle momenten van z'n leven die ik vreesde niet mee te mogen maken, zijn nu mooie vooruitzichten waar we samen naar kunnen uitkijken.... en daar ben ik zo blij om...

Misschien heeft de eerder 'sereene' vreugde ipv van de uitbundige vreugde ook wel iets te maken met het feit dat ik ondertussen ook realistisch genoeg geworden ben en weet dat er mij nog moeilijke momenten te wachten staan. Kanker is tenslotte geen griepje, hé. Effe uitzieken is hier niet aan de orde. De huidige behandeling gaat met nog eens 9 weken verlengd worden. Dus terwijl tot gisteren dacht dat het einde van deze chemokuur in zicht was, zit ik eigenlijk nog maar net over de helft. Dat wil dus zeggen dat we nog tot midden november met deze wekelijkse behandeling bezig gaan zijn. En dat is niet niks. De neveneffecten van de chemo zijn dan wel al tot een minimum herleid, de vermoeidheid en uitputting nemen toe. En ik veronderstel niet dat het er beter op zal worden. Dus er zullen nog dagen zijn dat ik het 'weer', en ondanks de positieve evolutie, even niet zie zitten... En ik weet dat daar op zich niks mis mee is, met zo'n dipje.... maar ik ben ze wel een beetje beu die dipjes...In het pre-kanker tijdperk had ik zelden dipjes, daar had ik namelijk geen tijd voor, carrière maken, samen met zoonlief de wereld ontdekken, vrienden ontvangen, tijd maken voor mezelf en de hubbie,....hoe kon ik tijd inlassen voor een dipje? En was er dan al eens eentje, dan kon ik die goed de baas door effe m'n hart te luchten bij een voorzichtig uitgekozen persoon of door de badkamerdeur op slot te draaien en te genieten van bad en boek.  Maar met een carrière die momenteel 'on hold' staat, vrienden die minder over de vloer komen dan vroeger en de hubbie en ik die elkaar bijgevolg vaker zien en dus minder bewust tijd voor elkaar moeten maken, is er heel veel tijd voor een dipje... En je zou denken dat als je meer tijd hebt voor jezelf het je weerstand tegen dipjes ten goede zou komen,.... hmmmm, niet als je kanker hebt m'n dunkt,... of toch niet als je mij bent met kanker....Zo weet ik ondertussen ook uit ervaring dat er op goed nieuws een zekere houdbaarheidsdatum staat,... na een bepaalde tijd is het goed nieuws alleen niet meer voldoende om je door een dipje of de eentonigheid van de dag te sleuren. En dat begrijpen mensen niet altijd...

Maar zoals ik ook tegen de oncoloog zei, schaam ik me eigenlijk voor zulke 'luxe' gedachten omdat ik weet dat er heel veel kankerpatiënten zijn die heel graag in mijn situatie zouden zitten, .... een situatie waar er nog plaats is voor hoop en een mogelijke kans op genezing, waar de klachten over fysieke pijn en neveneffecten van de chemo plaats hebben gemaakt voor 'geneut' over de eentoningheid van dagen. Dus ik ga zwijgen, en verder genieten van mijn goede nieuws....Lachend

PS: voor zij die er na het lezen na dit tekstje zouden aan twijfel,.. for the record... ik ben echt wel super, super, super blij (en dankbaar)!!!!

10:47 Gepost door me, myself and cancer in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) | Tags: life is sweet |  Facebook |

Commentaren

mooi zowel het nieuws als je reflecties daaromtrent.
(ik lees al even mee - maar aarzelde steeds om te reageren)

Gepost door: sodade | 14-08-07

De rake analyse die je maakt over jezelf en je omgeving treft me.
Komen de vrienden minder over de vloer omdat de situatie (en jij) het vraagt of is dat omdat ze slecht raad weten met heel het gegeven en hun houding?

Gepost door: zapnimf | 14-08-07

super ! wat fijn voor je ! eens een keertje goed nieuws dat kon jij wel gebruiken he ! ik zal mezelf even vlug voorstellen : ik ben 32j , heb schat van een dochtertje en mijn mama (52j) is al paar jaar kankerpatient . het blogje hieronder is van mijn (sportieve) man .ik draai dus ook al een tijdje mee in het wereldje ,slecht nieuws , goed nieuws (meestal slecht) , ik was zo benieuwd een paar weken geleden op jou blogje terecht gekomen , en heb al alle dagen gelezen . dus ik was ook ongerust de laatste dagen . maar wat ben ik blij met dit goed nieuws ! hou ons zeker nog op de hoogte !
lieve groetjes petra

Gepost door: petra | 14-08-07

Joepie Ik ben héél blij voor jullie...Zie je wel !!! Dikke knuffel

Gepost door: oortje | 14-08-07

Blij te horen dat je goed nieuws kreeg !!

Gepost door: hello | 14-08-07

Ik ben ook heel blij voor je, maar herken wel het relativerende gevoel.
Mocht je ooit een uitlaatklep nodig hebben, dan weet je me wel te vinden, he !

Gepost door: els | 14-08-07

ik wil effe reageren op dat psje: ik geloof je dat je supersuperblij bent! Je zou voor minder hè
Hoop dat het zo verder gaat 'het positieve evolueren'.
Liefs en groetjes

Gepost door: lucretia | 15-08-07

De commentaren zijn gesloten.