14-09-07

Niet...

Niet de kanker doet zo'n pijn
maar het veranderde leven
het anders zijn
De kanker voel je niet
die zie je in de ogen van de mensen
om je heen
die je liefhebben
En machteloos toezien hoe een
onzichtbare vijand
sloopt wat ze kennen
Ik ken de wapens niet en voel
me onbeschermd en overgeleverd.

Niet de kanker doet zo'n pijn
maar het overgeleverd zijn
aan vreemde handen en ogen
aan vreemde bedden en slangen die
me kluisteren
Terwijl ik alleen maar vrij wil zijn
Van de angst, van de schrik,
van het veranderde ik.

Maar ik geef de moed niet op.
Niet dus.

Lisan Lauvenberg

Sommige mensen kunnen het zo mooi en duidelijk uitdrukken...

10:01 Gepost door me, myself and cancer in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

Bangelijk Inderdaad , ik bewonder ook die mensen die alles zo mooi kunnen verwoorden. Ik ben daar zelfs jaloers op...;-))

Gepost door: oortje | 14-09-07

de nagel op de kop Ik kan me alleen maar een beetje voorstellen hoe het voor mij dochtertje is om kanker te hebben. Vandaar dat ik af en toe eens dagboeken lees van mensen die weten wat het is, hoe het voelt. Ze is immers nog te klein om het zelf te verwoorden.
Mama zijn van een kindje met kanker voelt eigenlijk een beetje hetzelfde als de woorden in die tekst! Ik wens je veel sterkte en moed om er te blijven voor gaan.

Gepost door: mama van Nora | 14-09-07

Inderdaad

Gepost door: Katy | 14-09-07

De commentaren zijn gesloten.