16-09-07

Hollywood killed romance, volgens de hubbie

De hubbie en ik hebben een héél uiteenlopende visie op romantiek.... 8 jaar geleden toen we elkaar nog vollop aan het ontdekken waren, wilde hij wel eens een toegeving doen en verraste hij me wel eens met een gedichtje, een bloempje of een origineel cadeautje, ..... maar sinds we getrouwd zijn, krijg ik met een beetje geluk een bos rode rozen op onze trouwdatum en sinds kort ook op moederdag,... maar verder,... nada, nothing, noppes de botten, om nog maar te zwijgen over kleine lieve briefjes, etentjes bij kaarslicht en andere onverwachte cadeautjes waar wij vrouwen zo gek op zijn,....Als ik het onderwerp opbreng, dan krijg ik gegarandeerd een hele monoloog over hoe het eigenlijk allemaal Hollywood z'n fout is....huh???....Volgens hem dringt Hollywood immers een onnatuurlijk beeld van de man op en heeft het romantiek zodoende langzaam vermoordt, want, nog steeds volgens de hubbie.... hoe kunnen bloemen, etentjes en briefjes op de ijskast nu nog romantisch zijn,... ales elke A en B film het 'misbruikt' om z'n vrouwelijk publiek aan te dikken?...*diepe zucht*... whatever,... misschien heeft ie wel gelijk, but please forgive me than for being (a hairless) bimbo die toch wel kan genieten van deze commerciële romantiek...

Het toppunt van romantiek voor de hubbie is... wanneer ik naar de keuken ga om iets te gaan halen voor mij, en dan terug kom met ook iets voor hem,... olijfjes, iets om te drinken, ongeacht wat,... maar het feit dat ik iets meebreng zonder dat hij er om heeft gevraagd, vind ie zooooo romantisch en het ultieme bewijs dat we op dezelfde golflengte zitten,.....???....Ach, uiteindelijk is het wel gemakkelijk voor mij,... veel moeite moet ik niet doen,.. gewoon nu en dan eens tijdens de reclame naar de keuken gaan, en de hubbie z'n avond is ook weer goed...

Groot was dan ook mijn verassing, toen de hubbie deze morgen terug kwam van de markt met een grote bos bloemen....(moederdag? no...trouwdatum? no.....)... Z'n ogen glunderden toen ik hem onderzoekend aankeek... 'Dat had je niet verwacht hé?' zei hij trots, 'en er is meer. Weet je waarom je deze bloemen krijgt?'... Het weinige dat nog overblijft van mijn wenkbrauw had zich ondertussen al gebogen tot een frons om mijn onderzoekende houding kracht bij te zetten..... 'wel', vervolgde hij, ' met deze bloemen wil ik je er  gewoon aan herinneren dat het leven, en het leven met mij erin, de moeite waard is om voor te vechten.... want je weet nooit wat er je nog allemaal te wachten staat,..... er zullen nog wel een paar ruzies komen,... maar wie weet ook nog heel veel onverwachte 'romantische' momenten.... en die wil je toch niet missen, hé'...

I was speechless.... De hubbie is nooit een man van veel woorden geweest, maar als ie dan iets zegt, dan is het wel raak.....

14:11 Gepost door me, myself and cancer in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

Commentaren

Ik ken jullie niet, toch had ik tijdens het lezen van je verhaal de tranen in de ogen.
Wat mooi, geniet ervan.
Groetjes

Gepost door: Katy | 16-09-07

Whauw Amai, dieje ziet u écht graag zene !!!

Gepost door: oortje | 16-09-07

Inderdaad !
Dat was raak .....en romantisch.

Gepost door: els | 16-09-07

Heb hier ook zo'n "niet -altijd -even-romantisch-man"in huis .....maar als hij iets doet , dan is het ook meestal helemaal raak .
Groetjes

Gepost door: Hello | 16-09-07

De liefde Ik heb ook een man van weinig woorden, hij heeft longkanker en toch is er niet meer nodig dan de kleine attenties, dat is de liefde zeker.
Het ga je goed.

Nicolle

Gepost door: Nicolle | 17-09-07

Attentie Blijf af en toe toch maar herhalen wat je wil,mannen zitten anders in elkaar dan vrouwen.
Het is toch lief dat hij je nu zo maar bloemen heeft gegeven .
En ik wens je voor vandaag een goede uitslag,ik steek direkt een kaarsje aan.

Gepost door: Ma Elly | 17-09-07

Herkenbaar. Al een tijdlang volg ik Elly haar "story"en zodoende zag ik een reactie van jou.Dus nu heb ik jou blog gelezen.Vooral het gedeelte over "wat zie je er goed uit" raakte me.Erg herkenbaar.Ik ben ook kankerpatient (bortstkanker met uitzaaiingen in de lever)en nar buiten toe ben ik en vrolijke tante.Blij om een praatje met iemand te maken en dan zeg ik niet dat ik al weken zo misselijk ben.
En inderdaad,zolang je niet klaagt gaat het goed met je volgens de buitenwereld.

Gepost door: mandy | 17-09-07

Piep 't Is al laat, ik kwam nog eens op je blogje kijken. Hopelijk zijn de resultaten van de pet-scan goed meegevallen.
Groetjes

Gepost door: oortje | 17-09-07

De commentaren zijn gesloten.