19-09-07

Zaterdagmorgen

Zaterdagmorgen is heilig voor mij.... Het had z'n sacrale status al verworven toen ik nog deel uitmaakte van de werkende bevolking, maar nu nog kan ik zo genieten van 'onze' zaterdagmorgens....De hubbie moet vaak werken op zaterdag,... en dan hebben zoonlief en ik het huis dus voor ons alleen.....En reken maar dat de muizen dansen als de kat van huis is.... Vanaf het eerste teken van leven in de slaapkamer van zoonlief tot het moment dat ie z'n middagdutje doet worden alle pedagogische regeltjes en regelmaat ongegeneerd genegeerd.... Op zaterdag morgen leven we ons volledig uit... Dollen in het grote bed van mama en papa, boterhammen eten voor de TV, 4 keer dezelfde bumba of Nijntje aflevering zien, in de pyama door de tuin hollen, dansen op en meebrullen met foute muziek... alles mag, alles kan,... the sky is the limit....Ik ben dan ook altijd redelijk verontwaardigd als er onverwacht bezoek aan de deur staat.

Zo ook deze zaterdag,....Ik was net uit volle borst 'verdomd (vergeef me m'n duits) ich liebe dich' aan het meebrullen terwijl zoonlief vrolijk klappend achter me aan huppelde, toen de bel ging. Enigzins betrapt keken we elkaar aan,....konden we nog doen alsof er niemand thuis was? Hmm, moeilijk waarschijnelijk, want de muziek stond redelijk luid... Er zat niets anders op dan de deur te openen,.... zoonlief was ondertussen zoiezo al enthousiast naar de voordeur gelopen in de veronderstelling dat het of 'ama (oma)', 'pepe (z'n peter)', of 'amo(Armand de buurman)' kon zijn,...But no such luck,.... voor ons stond een vrouw van middelbare leeftijd met een keurig gestrijkte rok tot over de knie en een wollen gilletke, in het ene hand hield ze een boek vast en in het andere een aktetasje,.... een Jehova getuige!!!

Ik heb niks tegen die mensen, laat dat duidelijk zijn. Maar lang, lang geleden, toen ik nog jong en naïef was (we zullen het daar maar op steken), heb ik zo'n getuige eens binnengelaten, omdat ik het 'zielig' vond voor het menske dat ze op een zaterdagmorgen waarschijnelijk heel veel deuren op haar neus kreeg,....bleek dat menske helemaal niet zo zielig te zijn als ze eruit zag. Het was een bikkelharde tante die me het woord van God kost wat kost verkocht zou krijgen....Op alles had ze een weerwoord klaar, en bij elk sputterend woord van mijne tewege groeide haar overtuiging dat mijn arme ziel moest gered worden..... Needless to say, dat ik hier totaal geen zin in had op 'onze' zaterdagmorgen....De Jehova getuige had zoonlief ondertussen al overladen met complimentjes en zelfs al in z'n wang geknepen,... ik keek met lede ogen toe,.... toen richtte ze zich tot mij en zei ze vrolijk dat ze met mij kwam praten over God..... Ik zuchtte, en zei dat dat heel vriendelijk was maar dat ik niet geïnteresseerd was....Ze keek me onderzoekend aan en zei dat ze het wel begreep, want ik was immers islamitisch, maar dat ze toch blij was dat ik geloofde in de Goede Heer...Voor een seconde keek ik haar vertwijfeld aan,... huh, islamitisch? ....'Niet laten merken dat je verward bent' flitste het door m'n hoofd, 'laat haar denken wat ze wilt,...als je het goed aanpakt sta je binnen de 3 seconden weer te shaken met zoonlief'.... Ik knikte, en zei dat ze gelijk had..... ze wenste me nog een prettige dag en ramadan en weg was ze..... het was pas toen de voordeur terug in het slot klikte, dat ik besefte dat ze zich waarschijnelijk had laten (mis)leiden door de sjaal die rond m'n hoofd gedrappeerd zit.....Ik moest er om glimlachen,...Had ik dan het enige 'voordeel' van kanker gevonden? Het houdt jehova getuigen buiten?....In ieder geval,... Ik heb 'verdomd, ich liebe dich' op repeat gezet en onder het aanmoedigend geklap van zoonlief, verder gebruld alsof we nooit onderbroken waren!!!

10:52 Gepost door me, myself and cancer in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

Zaaaalig Oh ja, wij kennen hier ook dat gevoel....tot de middag in de pyama's, eten voor de televisie, muziek ook op, als we willen dansen.... Dat is toch echt genieten! En dan heb ik er ook een hekel aan, als er hier iemand aan de bel hangt....

Gepost door: oortje | 19-09-07

Wat een feest bij jullie op zaterdag. Zwijg me over Jehova's. Bij mijn moeder was het haast gelukt. Ik zag ze veranderen naar een angstig wezen op zoek naar alles wat ze ooit had slecht gedaan en hoe slecht de mensen wel waren die niet Jehova's waren.... Ben ooit zo kwaad geworden en heb ze letterlijk buiten gegooid met jassen en boeken er achteraan. Uren met mijn moeder gesproken. Gelukkig ben ik goed op de hoogte van verchillende relgies en sektes. Heeft me toch veel moeite gekost maar het is gelukt....Ja, jouw hoofddoek, haha was je dadelijk een moslim. Nog veel liefs en sterkte
En die zaterdagen zo zouden die zijn ongelooflijk goed.

Gepost door: viv | 19-09-07

Bah die van Jehova, daar hebben wij ook stellens mee gehad. Onze achterburen zijn zeer fanatieke Jehova's. Ze probeerden ons dan ook om de haverklap over te halen en het heeft bijna een jaar geduurd eer ze de boodschap dat wij helemaal geen interesse hebben begrepen. Nu laten ze ons gelukkig met rust. Had ik daar destijds maar aan gedacht om mijn sjaaltje te dragen... misschien had het dan niet zo lang geduurd.
Blijf genieten van die zaterdagen met je zoon!

Gepost door: Elly | 19-09-07

wat een giller!

Gepost door: cancer chick | 20-09-07

De commentaren zijn gesloten.