21-09-07

scampi's en mijn oude ik

'Ik wist niet dat vermoeidheid zo'n pijn kon doen', zucht ik. Stilte aan de andere kant. 'Goh ja', onderbreekt mijn gesprekspartner de stilte lachend, ' met het goede nieuws van begin deze week, lijkt het wel of ik vergeten ben dat je natuurlijk nog ziek bent. Ik kan me voorstellen dat de vermoeidheid moet doorwegen', vervolgt ze, ' maar allé, het is het toch allemaal waard hé.' Hummm, tuurlijk, is het het allemaal waard, but that wasn' t the point I wanted to make,... ik wou gewoon een beetje leuteren over die vermoeidheid waar ik geen vat op heb... en die mijn hele zijn, doen en laten bepaald en overneemt.

Later die avond. 'Het gaat niet, hé' zegt de hubbie, terwijl ie geconcentreerd z'n scampi ontleed. 'Nee', zeg ik, 'ik ben zooooo moe, maar zooooo moe, zo moe dat het pijn doet.'.... 'Dus je hebt pijn?' vraagt ie terwijl hij de pootjes van het scampi lijfje rukt.....'Bovenop de vermoeidheid, ja, .. heb ik ook spierpijn en gewrichtspijn', antwoord ik terwijl mijn scampi onthoofd. 'Dan neem je toch een Dafalgan?' zegt ie terwijl ie het scampi hoofdje van m'n bord vist en leegslurpt ( ja, de hubbie doet dat,... het is volgens hem het lekkerste deel van de scampi en dus zonde om weg te smijten.). Ik kijk hem gestoord aan en zeg: 'Komaan, moeten we dit gesprek nu weer opnieuw hebben? Je weet hoe ik over pijnstillers denk,... het is mijn ding niet,... als mijn lichaam pijn heeft dan wil ik het weten, dan wil ik het voelen,....en niet verdoven met een pijnstiller die de pijn welliswaar stilt, maar de oorzaak niet aanpakt.'....'Hmm, zegt hij, terwijl ie z'n vingers aflikt, 'dan zal het wel meevallen met die pijn van jou,... want als ik pijn heb, dan moet ik een Dafalgan hebben anders functioneer ik niet meer, zo erg is die pijn.'..... hmmm, denk ik, dat weet ik,... als jij pijn hebt, dan lig je meteen op sterven, en kan alleen de dokter op de spoeddienst je geruststellen dat het maar hoofdpijn of een stijve spier is.... ' ach, zeg ik en kuis m'n vingers af aan een servietje, laat ook maar, je kunt het niet snappen.'...'Nee', zegt de hubbie, terwijl ie me ietwat droevig aan kijkt, ' daarin heb je gelijk,... ik snap niet wat het is zo vermoeid te zijn dat het pijn doet, en evenmin snap ik dat als je pijn hebt, je geen pijnstiller wilt nemen. Maar', vervolgt hij vrolijk, ' nog 3 weken en je bent er van af. En dan ben je weer de oude.' Waarbij hij triomfantelijk een scampi in z'n mond steekt en met z'n vettige hand zachtjes op m'n knie slaat.  

Ik kijk naar de vettige afdruk op m'n broek en zeg niks. Soms wou ik dat de dingen zo simpel lagen als de hubbie het voorstelt... Maar ik weet dat het binnen 3 weken nog lang niet afgelopen is. De chemo stopt dan wel misschien, maar ik ben er dan nog lang niet 'van af'. En die oude ik,....ik vrees dat die nooit meer terugkomt. De oude ik is ergens in de strijd tegen de kanker gesneuveld,.... wanneer weet ik niet juist, maar ik weet wel dat ze er niet meer is....In stilte is ze heengegaan, zonder waarschuwing, zonder afscheid, ...Ineens was ze er gewoon niet meer. Misschien is dat wel het grootste offer dat kanker eist... het besef dat je niet meer bent wie je ooit was, en dat je ook nooit meer die persoon zal kunnen zijn...

Mijn nieuwe ik is er nog niet....ik merk wel al een paar trekjes die me helpen te ontdekken wie die nieuwe ik zal zijn,... maar ze ze heeft geen haast, mijn nieuwe ik,... dus zit ik momenteel in een soort twilight zone....en is het gewoon nog steeds me, myself and cancer.....

10:41 Gepost door me, myself and cancer in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

Commentaren

Nog heel eventjes dan hoor !!!
Binnenkort ben jij gewoon "de nieuwe jij met nog 90% van de oude jij" Of zoiets,
Knuffel

Gepost door: oortje | 21-09-07

Hubbies hebben de plicht om positief te blijven. Wie zou het anders doen?

Gepost door: zapnimf | 21-09-07

Ik vrees dat je het moet meemaken vooraleer je het kan begrijpen. Ook mijn man heeft het er moeilijk mee en denk steeds neem een pijnstiller en het zal beter zijn.
Jammer genoeg is dat niet zo.
Tijd, en geduld !!! Ooit zal het beteren (hoop ik)
Geniet van het weekend.
Groetjes

Gepost door: Katy | 21-09-07

Tja, zolang je alleen nog maar 'onschuldige' kwaaltjes hebt gehad, weet je natuurlijk niet beter dan 'neem een pilletje en de pijn is beter'. Maar je hubbie doet zijn best toch, nietwaar?
En die nieuwe jij zal vast en zeker beter en sterker zijn !
Groetjes

Gepost door: Breeg | 22-09-07

Treat Cancer with Flavonoids Treat Cancer with Flavonoids:

www.treat-cancer.nl

Treat-Cancer.nl

(Behandel kanker met flavonoiden)

Gepost door: Treat-Cancer.nl | 22-09-07

hoi aanmoedigingen zijn mooi maar ik veronderstel dat je ook hoopt dat mensen in de toekomst een beetje meer kunnen stilstaan bij en luisteren naar je verdriet, eenzaamheid en pijnen... .

Gepost door: christine | 23-09-07

Volhouden, meid. Die spier- en gewrichtspijnen gaan over. Het duurt weliswaar lange tijd, ik spreek uit ervaring. Ik heb een periode gehad dat ik op een houten stoel gewoon niet kon zitten van de pijn... dus sleurde ik overal een kussentje mee... Moed houden, hoor, de oude jij is misschien weg, maar de nieuwe jij die in de plaats gekomen is, is zeker evenveel waard, misschien nog meer.

Gepost door: Annick | 25-09-07

De "oude jij" en de "nieuwe jij" ...zullen op den duur hun weg wel vinden .(knipoog)
En ondertussen ben je de "ik van nu momenteel" ...en dat is ook goed !

Gepost door: Hello | 25-09-07

De commentaren zijn gesloten.