12-10-07

Mammo

De voorbije maanden heb ik al verschillende onderzoeken laten doen. En terwijl ik in het begin nog angstvallig probeerde de gezichten van het verpleegkundig personeel te lezen in de hoop zo te achterhalen of de resultaten al dan niet positief waren of niet, heeft de ervaring me ondertussen geleerd dat die mensen hun job routinematig doen en gewoon moeten zeker zijn dat de machine's werken en dat alles dat op de scan of echo moet staan er ook wel degelijk op staat. De evaluatie van de scan wordt gedaan door een onzichtbare dokter die mij niet kent of ooit gezien heeft en vormt de basis voor de conclusies van mijn behandelende oncoloog.

Groot was dan ook mijn verbazing toen er bij de mammo meteen naar oude mammo's werd gevraagd. Toen ik zei dat mijn oncoloog had gezegd dat ik mijn mammo's maandaag moest meebrengen voor de bespreking van de onderzoeksresultaten, zei ze dat ze mijn geval met de dokter zou bespreken. De verpleegster kwam terug en nam een mammo en wees me op het belang van altijd oude mammo's mee te nemen omdat ze anders niet konden vergelijken en geen evolutie konden vast stellen. Voor mijn tegengepruttel dat ik dacht dat er vandaag alleen een mammo zou genomen worden en dat de oncoloog de vergelijking tussen de nieuwe en oude mammo zou maken, had ze weinig gehoor. 'Zo gebeurde de zaken niet in het ziekenhuis' was al dat ze me wist te meldden alvoor ze naar een ander kamertje bracht waar de dokter een echo van mijn borst zou nemen.

Ik lag nog maar goed neer, of er kwamen 2 dokters al babbelend binnen. Vraag me niet wat ik heb tegen dokters die al babbelend een ruimte binnen komen waar een patient wacht, maar het geeft me altijd een ongemakkelijk gevoel. Het geeft een indruk dat ze je er maar effe tussendoor bij nemen en eigenlijk niet kunnen wachten hun gesprek verder te zetten. De vrouwelijke dokter stelde zich voor en zei dat ze zonder oude mammo's weinig zou kunnen doen. Ik beloofde haar dat ik zou proberen ze nog diezelfde dag binnen te brengen. Ze kijkt naar mijn nieuwe mammo die op het scherm verscheen en vroeg me of ik wist hoe groot de tumor was op het moment dat de eerste mammo genomen was, ik zei dat ik dacht dat ie 6 op 8 cm was. Ze bevestigde dat ie ondertussen wel gekrompen was. Ze haalde het echo apparaatje boven en drukte er mee op mijn linkerborst. De mannelijke dokter zei meteen: 'hoe begin je zoiets te meten?' Zij antwoordde hem met: 'ja, het zit overal.' En om haar standpunt kracht bij te zetten tikte ze met haar pen op het scherm. Daar, daar, daar, daar, daar, daar,....Het tikken leek niet te stoppen. Ze zette het echo-apparaatje terug in z'n houder en zei dat ze zonder oude mammo's geen objectief verslag kon maken, dus dat ik die haar moest bezorgen en dan zou ze ervoor zorgen dat ze een evaluatie klaar had tegen maandag. Ze draaide zich om en tegen dat ze aan de deur waren, waren ze alweer in een gesprek verwikkeld. De  deur klikte dicht. Ik staarde naar de monitor... en probeerde me te herinneren wat de oncoloog had gezegd telkens we een scan bespraken, zwart was niet goed,... maar grijs op een lever scan ook niet,.. zou dat ook tellen voor een echo van een borst? Ik zag veel grijs, veel wit en veel zwart,... geen plekken, maar eerder slierten,....ik probeerde op basis van de cijfertjes die op het scherm stonden te achterhalen of ik naar een uitvergrote cm of 2 of 5 van mijn borst zat te kijken. Ik vloekte stil. Weer 3 dagen dat ik me zot zou piekeren. Ik was kwaad op mijn eigen dat ik me zo laten doen had, dat ik niet gereageerd had en vroeg wat ze bedoelde met 'daar, daar, daar,...'... Maar ik was ook zo verschoten, ik had niet verwacht dat er iets zou gezegd worden, en als er dan wel al iets zou gezegd worden, dat het in dezelfde lijn zou liggen als de resultaten van de voorbije onderzoeken. 

'daar, daar, daar, daar'... ik probeer er niet aan te denken, maar het gonst door m'n hoofd.

09:23 Gepost door me, myself and cancer in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

Commentaren

Verdomme toch, er lopen heel wat "lompe" dokters en verplegers rond in onze ziekenhuizen. Ik ben er ook al tegen gekomen en was dan net zo verbouwereerd als jij. Stel nu dat die andere in opleiding is, dan hadden ze je dat toch wel op voorhand mogen vertellen. Schandalig is het, zelfs ik word hier kwaad in jouw plaats.
Baseer je nu maar op haar uitleg dat het kleiner geworden is, dat is toch goed nieuws hé.

Gepost door: Elly | 12-10-07

onvergefelijk Ik vind het onvergefelijk, deze manier van omgaan met mensen. Als patiënt (cliënt heet dat nu meestal) heb je ook rechten.

Je praat niet over iemand maar tegen iemand, ook in de gezondheidszorg.

Een arts in opleiding mee op toer: je hebt als patiënt het recht de aanwezigheid te weigeren.

Je hebt als arts/hulpverlener de plicht te vragen of het goed is dat een stagiair aanwezig is.

Ik vind dat je gelijk hebt dat artsen met JOU bezig moeten zijn en je niet mogen behandelen als een 'fait divers' tussen hun gesprekken door.

De meeste ziekenhuizen hebben een ombudsdienst waar dit soort situaties kan besproken worden. Ik schrijf 'besproken' en niet 'aangeklaagd', hoewel het op hetzelfde neerkomt.
Het verschil met vroeger is dat er nu een policy is van 'leren van foute situaties' tegen vroeger 'penaliseren van fouten'.
Vaak is het interessant dit te overwegen omdat er dan in de toekomst en ook op ruimer vlak dan enkel jouw situatie kan gemedieerd worden.
ttz...
Sterkte!

Gepost door: sodade | 12-10-07

SCHANDALIG. Ik heb er geen andere woorden voor.
Beseffen zij dan niet waar je door gaat en met welke vragen/angsten je zit. Daar komt mijn haar van recht. Die dokter moest zich schamen. Die stagair kan er niet aan doen. Ik duim voor je meid ! Uit je hoofd zetten, gaat niet lukken, dat weet ik wel. Maar laat het een troost zijn dat er mensen met je meeleven.

Gepost door: Leen | 12-10-07

Dat zijn onvergeeflijke blunders van die dokters. Dat kan toch niet ! ! Waar de patiënten bij zijn, zo'n uitleg geven. Voor sommige dokters ben je enkel maar een "geval". Schandalig !! Als ik dat lees heb ik het in "mijn" kliniek toch beter getroffen. Blijf kalm en wacht op de resultaten. Je opwinden is ook niet goed voor je mentale gezondheid. Sterkte.

Gepost door: Annick | 12-10-07

Op zo'n momenten kan je zo'n behandeling echt wel missen.
Hopelijk vallen de resultaten mee.
Groetjes

Gepost door: Katy | 12-10-07

Dàt missen ze nog, die geleerde koppen waar je als patiënt vanaf hangt : sociale vaardigheden.
Ik begrijp je verbouwereerdheid maar al te goed.

Gepost door: zapnimf | 15-10-07

De commentaren zijn gesloten.