18-10-07

Afscheid nemen van een borst. Hoe doe je dat?

Ik kleed me uit en ga voor de spiegel staan. Ik staar haar aan. Heel lang. Het slachtoffer van deze oneerlijke strijd. Er overvalt me een droefheid. Ik weet dat het er niks mee te maken heeft, maar ik vraag me af of ik haar misschien had kunnen redden indien ik beter ‘m’n best had gedaan’, indien ik harder had gevochten. Ik schud de gedachte van me af. Ik weet dat ik er niks kan aan doen.

Ik vraag me af of ik een foto zou nemen van haar. Het idee lijkt me even logisch als raar. Ik kijk haar aan en vraag me af of ze fotogeniek is, mijn linker borst. Ik moet met mijn eigen lachen. Zie me hier nu staan. Ik besluit geen foto te nemen. Een ingekaderde borst gaat de pijn van het afscheid en verlies niet wegnemen.

Ik raak ze voorzichtig aan. Ze is warm en zacht. Ze lijkt zich van geen kwaad bewust,  bedenk ik me. Misschien is ze opgelucht dat ze nu eindelijk zo goed  als haar oude zelve is. Ik voel me schuldig dat net nu ze zich weer waardig een borst kan noemen, dat ik ze ga laten verwijderen.  Ik schud mijn hoofd. Waar ben ik mee bezig, vraag ik me af. Waarom maak ik het m’n eigen nog moeilijker dan het al is?

Ik denk terug aan alles dat we samen hebben meegemaakt. Het eerste BH’tje, de weinig tot de verbeelding overlatende topjes en decoltés in Brazillië, de ‘eerste keer’, borstvoeding, de mammografie.... we hebben een hele weg samen afgelegd. Van puber tot jonge vrouw. En binnenkort komt het moment van afscheid. Hoe je afscheid neemt van een borst weet ik niet. Maar ik weet wel dat ik ze ga missen.

10:33 Gepost door me, myself and cancer in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

Commentaren

IK weet niet of je dezelfde gave hebt om dingen te verwerken , als je de gave hebt om dingen te verwoorden .
Ik hoop voor je van wel , want je schrijft super .

Knuf uit dilbeek

Gepost door: Hello | 18-10-07

Hoe neem ik afsheid????? verleden jaar is mij dat ook overkomen,ik moet zeggen ben wel vele jaartjes ouder dan jij,maar het is altijd heel moeilijk,ik heb mij niet te veel vragen gesteld,het was precies of er een stemmetje in mijn hoofd herhaalde,als het voorbij is kan mij niets meer overkomen .
Misschien geen slecht gedacht om toch maar een foto te maken,je weet maar nooit dat je er behoefte aan hebt later.
Ik hoop dat je heeeeeel veel steun krijgt van iedereen,want dat kan je best gebruiken!

Gepost door: Ma Elly | 18-10-07

Lieve, we wensen je veel sterkte. Dat komt allemaal goed, ik heb ook bewust gekozen voor amputatie omdat ze me niet konden garanderen dat borstbesparend nuttig zou zijn. Je bent een sterke meid, je hebt één groot doel : nl je zoon. Die heeft je nog lang nodig. Sterkte.

Gepost door: Annick | 19-10-07

Hallo Er wachten je zeker nog moeilijke momenten. Enkele foto's nemen van het koppel borsten dat je nu hebt, is zeker een goed iets. Daarna kan het niet meer. Je weet maar nooit voor wat het goed is. Afscheid nemen lijkt me dan ook zeker niet onbelangrijk of overbodig. Misschien doet het nu pijn om er even mee bezig te zijn maar ik denk dat je achteraf hier blij mee zal zijn om afscheid genomen te hebben en enkele foto's te hebben. Veel sterkte.

Gepost door: christine | 19-10-07

ik typ en wiste hier verschillende woorden omdat ik persé de 'juiste' woorden wilde typen... ik geraak niet verder dan: veel sterkte en liefde van je omgeving rond je toegewenst!!!

Gepost door: soet | 19-10-07

Mijn man wou foto's nemen voor de mastectomie en bij elke verdere stap van de reconstructie.
'k heb nu 1 1/2 jaar later nog steeds de foto's niet bekeken. Maar ze bestaan als ik ze wil zien kan het.
Héél véél sterkte
Groetjes

Gepost door: Katy | 19-10-07

eerlijk Zo'n eerlijk relaas.

Gepost door: zapnimf | 21-10-07

De commentaren zijn gesloten.