21-11-07

beter verdienen dan pats-boem

Er overvalt me de laatste tijd steeds vaker een bizar en onveilig gevoel telkens ik me in het verkeer begeef....ongeacht of ik nu zelf rij of me laat rijden, 'veilig' op het voetpad blijf of de straat oversteek... en dat terwijl ik mezelf niet echt zou omschrijven als een angsthaas. Het klinkt een beetje absurd, maar ik ben - ineens- heel bang geworden om te verongelukken,... ik begeef me al jaren bijna dagelijks op de openbare weg zonder daar ook maar ooit een seconde bij stil te hebben gestaan, en ik kijk al evenveel jaren naar beelden van auto-ongelukken in het TV nieuws zonder ooit te hebben gedacht dat het mij ook kan overkomen wanneer ik me in het verkeer begeef,... maar nu denk ik er bijna elke keer aan wanneer ik de deur van ons huis achter me dicht trek.....

Het is geen dwangmatige angst die verlammend werkt waardoor ik afgeleid en zenuwachtig het verkeer in duik maar eerder een opstandige houding waardoor ik me extra alert de weg op begeef en me, nog meer en vaker dan vroeger, dood erger aan het roekeloze rijgedrag van bepaalde rijbewijsbezitters. Ik heb een paar dagen terug zelfs voor de eerste keer in mijn rij-carrière, de 'tuuter' gebruikt. Om maar te zeggen hoe ik me erger,... en hoe ik mijn angst de kop probeer in te drukken door extreem en overdreven te reageren..... De gedachte dat ik zou kunnen verongelukken door de ondoordachte daad of houding van een ander brengt momenteel een ongekende aggressie opborrelen. Het lijkt me namelijk zoooo, maar dan ook zo unfair, nu  te overlijden aan iets 'banaals' als een verkeersongeluk. Na maanden afzien en strijden tegen kanker, na maanden opstaan met gedachte of de wilskracht die je voelt wel voldoende is om het te halen, na maanden onzekerheid en angst, het bijltje moeten neerleggen door het toe doen van een derde is gewoonweg onaanvaardbaar voor mij.... Het gaat er momenteel niet in.... Nee, het idee alleen.... grrrrgrrrrr (gromde de boze vrouw richting auto die voorbij rijdt.)...

De woede die uit bovengenoemde angst voorkomt heeft vooral te maken, denkt de amateur psycholoog in mij dan, met het volledige gebrek aan controle over de situatie. Het lijkt wat tegenstrijdig dat dit net nu zo'n sterke woede gevoelens zou oproepen omdat ik, bij manier van spreken, de voorbije maanden toch gevochten en gestreden heb tegen een Kwaad waar ik op zich ook weinig controle of zeg op had. Maar toch wil ik hier geloven dat ik wel, in welke mate dan ook, een bijdrage heb geleverd. Dat mijn afzien, de eenzaamheid en de angsten van de voorbije maanden niet voor niks zijn geweest maar tot iets hebben geleid. Ja, ik weet ook wel dat het 'halen' of 'niet halen' een toevallige speling is van het lot, en niks te maken heeft moet de wilskracht of levensenergie van de persoon in kwestie, maar toch,... in mijn geval, wil ik graag geloven dat ik ook iets te danken heb aan mezelf, en dat het mede door mijn eigen is dat ik hier momenteel nog deze bedenking kan maken.

Maar bij een ongeluk heb je die inspraak dus niet,... vandaar waarschijnelijk het woord, on-geluk.... je lot bepaalt dat je op verkeerde plaats op het verkeerde moment bent, en pats-boem het is gedaan.... en ik herhaal het nog eens, die gedachte, dat het zomaar pats-boem gedaan kan zijn, zonder dat je zelfs maar de kans hebt gekregen om te vechten lijkt momenteel zo unfair en onaanvaardbaar dat ze me kwaad maakt.... op het lot, op het leven, op God, op de mensheid, op het verkeer... op wat dan ook. En laat me nu nog effe verder razen, ...maar momenteel vind ik van mijn eigen dat ik het verdien een tijdje onsterfbaar te zijn.....voilà, bij deze is het hoge woord eruit.... ik VERDIEN het....net zoals ik het verdien om van het leven te genieten,  om als Vlaming voor België te zijn, om ongeremd vals Sinterklaas liedjes te zingen voor zoonlief, om BLIK (tijdschrift vol roddel) 'en plein public' en zonder keurende blikken te lezen, om een heel pakje côte d'or fondant truffee in een keer op te eten, om elke dag sushi te eten ....en zo kan ik nog wel een tijdje door gaan....en ik verdien het me hier niet eens voor te schamen.....Tong uitstekend

10:13 Gepost door me, myself and cancer in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

Geniet maar lekker onbeschaamd van je BLIK en chocolade !!

Gepost door: els | 21-11-07

Angst Geen angst hebben,hebben we niet altijd in de hand,maar je verdient het zeker,...............
Groetjes!

Gepost door: Maria | 21-11-07

zeg eens, waarom zou je je moeten schamen ?
Geniet ervan en nog liefst dubbel en dik.
Groetjes

Gepost door: katy | 21-11-07

De commentaren zijn gesloten.