17-01-08

Mijn moeder's dochter

Het zit er al een tijdje aan te komen,... maar sinds deze morgen is er geen ontkennen meer aan...ik begin meer en meer op mijn moeder te gelijken....Ik ben gisterenavond bij mijn broer en zijn vriendin blijven slapen omdat ik omwille van de PET-scan die gisteren in de agenda stond, 24h geen contact mocht hebben met zoonlief.

Deze morgen werd ik wakker in hun leeg appartement, want broer en vriendin waren reeds gaan werken,... en wat is het eerste dat ik gedaan heb, nog voor ik zelfs ontbeten had,... ik heb hun keuken opgeruimd!!!... Het gebeurde spontaan en pas toen ik hun afwas had gedaan en het glas naar de glascontainer had gebracht drong het tot mij door,.... ik deed precies wat mijn moeder altijd deed toen zij bij mij op bezoek kwam toen ik nog op kot zat,.... en ik haatte het!!!!... want ik wist dat dit haar manier was om, zonder er woorden aan vuil te maken, toch aan te tonen dat 'het beter kon' en dat zij 'duidelijk beter kan'.... En nu, tot mijn grote schaamte, had ik identiek hetzelfde gedaan,.... Niet dat ik was opgestaan met de gedachte: goh, dat ligt er hier toch maar slordig bij, ik zal hen eens tonen hoe het 'moet',  nee, ik wou hen op die manier laten weten dat ik het appricieerde dat ik een nachtje mocht blijven slapen,.... maar ik ben er bijna zeker van dat dat zo, zeker bij de vriendin, niet zal overkomen,.... ik wou bijna dat ik het glas weer uit de container kon halen en de vuile glazen en borden weer op het aanrecht kon zetten,...Maar het heeft me wel doen inzien dat mijn moeder waarschijnelijk ook met goede bedoelingen mijn 'kot' op orde zette....

Er waren sinds de geboorte van zoonlief al meerdere aanwijzingen geweest dat het er zat aan te komen.... dat ik op een dag zou beseffen dat ik steeds meer begon te gelijken op de vrouw tegen wie ik jaren gerebeleerd had...  Zo heb ik er me de voorbije 21 maanden al vaak op betrapt dat ik dingen zeg die zo uit mijn moeder's mond zouden kunnen komen,... Ook was het me opgevallen dat mijn moeder mijn kledij steeds complimenteert en vraagt (en niet eerder afkeurend zoals ik jaren gewend was) waar ik wat gekocht heb.... Maar ik had niet gedacht dat het zo vlug zou gaan,...;)

Enkele jaren terug zou ik me hiertegen misschien wel verzet hebben .... want ik herinner me nog duidelijk hoe ik als 16-jarige de deur van mijn kamer dicht smeet na het zoveelste menigsverschil met mijn ouders en me voornam om nooit, maar dan ook nooit zoals mijn moeder te worden,.... Maar ondertussen ben ikzelf iemand's moeder,... en weet ik wat het is om moeder te zijn.... en leer ik langzaam waarom moeders soms dingen doen die je als kind niet begrijpt of aanvaardt,... en, ookal is het een beetje wennen, ik  vind het niet zo erg meer vast te stellen dat meer om mijn moeder te gelijken (maar er zijn wel grenzen!!) ,... want, al zeg ik het zelf,... ze doet dat goed moeder zijn...

20:47 Gepost door me, myself and cancer in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

Commentaren

Ik herken me zelf in jou. Geloof me, met de jaren begint je het minder en minder erg te vinden op je moeder te lijken, integendeel, fier ben je, de dochter van je moeder te mogen zijn.
Groetjes

Gepost door: anita | 18-01-08

Jaja Ik herken het ook hoor ! Soms ben ik aan het "preken" tegen mijn twee pubers, en dan hoor ik mijn moeder terug bezig (tegen mij toen).. Raar toch hé ! Als ik dat nu tegen mijn kinderen zeg, dan lachen ze me uit, want zij gaan dat NOOIT zo doen bij hun kinderen (zeggen ze,hihi)

Gepost door: oortje | 18-01-08

Hey
B'dankt voor je lieve reactie. Je hebt waarschijnlijk wel gelijk hoor..maar het blijft moeilijk om te begrijpen. Eten met je gezin zou toch moeten kunnen zonder het schuldgevoel, schaamte en verdriet. Dat wil ik ook tegen haar zeggen..maar ik kan het gewoon niet. Nog een fijn weekend toegewenst!

Gepost door: Liens | 18-01-08

Wacht maar. Binnenkort hoor je jouw zoon dingen zeggen die jij zelf altijd zegt. En uit de mond van je eigen kind zijn ze aardig confronterend, hoor....

Gepost door: els | 18-01-08

ZONDER MOEDER Dat is veel erger,dan op je moeder lijken,voor mij toch,en vergeef moeders maar ,alles wat zij doet is uit bezorgdheid,wees daar maar zeker van.
Aan je zelf ken je de halve wereld he !!!!

Gepost door: Ma Elly | 19-01-08

De commentaren zijn gesloten.