17-04-08

1 jaar leven met kanker... Deel II

Vorig jaar was vandaag mijn laatste werkdag,... alleen wist ik het toen nog niet. Morgen had ik een dagje verlof genomen om de uitslag van de punctie te horen maar de bedoeling was wel dat ik maandag terug aan mijn bureau zou zitten.... het lot, en een paar uitzaaiingen, beslisten daar echter anders over.

Ik heb vaak terug gedacht aan mijn 'laatste' werkdag.... want ookal besefte ik het toen nog niet dat het mijn laatste dag zou zijn, toch stond de hele dag in teken van 'afscheid nemen' van mijn job.... Ik gaf notities door aan collega's, overliep 'to-do'lijstjes en voorzag ze met commentaar en referenties, stelde een paar brieven op die collega's in mijn naam op het gepaste moment moesten doorsturen en gaf de assistente mijn 'time-management' lijst van de maand door 'voor het geval dat'...

En het bleek inderdaad 'het geval dat' te zijn,... want alhoewel ik me had voorgenomen te blijven werken tot op het moment dat ik met de chemo begon, besliste een stekende pijn in mijn rechterzij daar anders over.... Ik ben na de diagnose niet meer teruggekeerd naar mijn bureautje,...want 2 dagen nadat de diagnose borstkanker werd gesteld, ben ik met helse  pijnen de spoed van het UZ Brussel binnen gewandeld....Ik zou het ziekenhuis pas  5 dagen later weer verlaten... Er werden uitzaaiingen in de lever gevonden, een port-a-cath geplaatst en beslist om zo vlug mogelijk met de chemo te beginnen...

Niemand is onvervangbaar,...en ondertussen draait er ergens in het centrum van Brussel een cel anti-witwaspraktijken en terrorisme financiëring al een jaartje zonder mij...in het begin miste ik mijn job en collega's enorm... na verloop van tijd en chemo's had ik geen energie meer over om iets of iemand te missen... maar ondertussen heb ik er weer zin in,.... in de collega's en in de intelectuele uitdaging.... Als alles blijft zoals het nu is, begin ik er in september weer aan,.... deeltijds en op ons gemak,... langzaam maar zeker...

21:33 Gepost door me, myself and cancer in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

Hoop zo voor je. Dat je het werk begint te missen is naar 't schijnt, een heel goed teken. Maar ik kan je een goede raad geven.... niet overhaasten... rustig aan.... dag per dag... en dan kom je er wel... zover als jezelf wilt.
Ik wens jullie een heel prettig weekend.

Gepost door: anita | 18-04-08

Je hebt zo hard gevochten, zo hard gestreden om dat kankermonster te verslaan. En ik vind het zo bewonderenswaardig, zo sterk, zo dapper van je dat je het ziet zitten om al terug aan de slag te gaan maar... doe het toch maar rustig aan hé meisje!
Sorry dat ik dit schrijf maar 't is uit bezorgdheid. Dat weet je hé!!
Naar aanloop van het opnieuw gaan werken, wens ik jou nog heel veel plezier- geniet & koestermomentjes toe! Dit verdien je... méér dan wie ook!!!!

Veel liefs en dikke knuffel

Gepost door: Sofietiewietie | 19-04-08

Ik zou het persoonlijk heel griezelig vinden, moest ik weten wat er mij nog te wachten staat.
Die glazen bol mag in gruzelementen de grond op en met die scherven zou ik op zeven jaar geluk hopen. Wat ik jou evenzeer toewens.

Gepost door: zapnimf | 26-04-08

De commentaren zijn gesloten.