21-04-08

1 jaar leven met kanker.... Deel III

Een lichtpuntje... ookal is het er één met een vette puberale knipoog.... maar vandaag kennen Wijze 2 en ik elkaar 1 jaar.....;)....olé, olé, joepie yeah! In mijn dagboek met bloemen-cover en gouden tierlantijntjes schreef ik hierover:

" Vandaag heel knappe dokter gehad die een biopsie heeft gedaan van mijn linkerborst. Ze moeten een stukje borstweefsel weghalen om te kunnen bepalen welke chemokuur het best past bij mij en mijn kanker. Lag ik daar toch wel met ongeschoren benen, zeker? ... Ik denk dat ik nog in de 'ontkenningsfase' zit, want ie zei dat ik hem mocht vragen wat ik wou en het enigste waar ik aan kon denken was: 'Neem me mee, laten we samen wegvluchten naar Brazillië en daar overleven op fruitsap en passie' Hij had iets van Stijn Conickx (of zo heet die toch, denk ik -Note: Ondertussen weet ik dat het TOM Conickx is- yummie presentator die sportmagazine op zondagavond presenteert op één) gevolg zijn echte naam ben ik helemaal vergeten. Ben eigenlijk nooit goed geweest in het onthouden van namen van mensen die ik een eerste maal ontmoet. We zullen hem dus maar gewoon Stijn noemen,.... Dokter Stijn... Ik weet niet of het zijn mooie ogen waren of omwille van zijn joviale aanpak... maar hij was de eerste aan wie ik het durfde om te vragen wat mijn kansen waren. Hij bevestigde dat  de kanker in een ver gevorderd  stadium zit... welk stadium zei ie niet, maar blijkbaar zijn er 5 stadia... 3 is al serieus zei ie,  5 is terminaal... 'Mijn' kanker is op korte tijd enorm gegroeid + het feit dat er uitzaaiingen in de lever zijn bewijst volgens hem dat het inderdaad wel een heel agressieve vorm is. Maar volgens Stijn (Hij heeft aan mijn borst gezeten dus ik denk wel dat we de gangbare beleefdheidsregeltjes aan onze laars mogen lappen en ik naar hem mag referen als Stijn en niet Dokter Stijn...) is borstkanker bij jonge vrouwen altijd agressiever dan bij oudere vrouwen.  Maar zijn redenering is dat een agressieve tumor om een agressieve aanpak vraagt en dat een 'jong lichaam' dat best wel aankan. *diepe zucht* 'K geef hem gelijk (en niet alleen omwille van zijn mooie ogen) dat we er best zo vlug mogelijk met het grote geschut invliegen...maar ja, hij heeft natuurlijk gemakkelijk praten, ik moet het wel allemaal ondergaan...."

15:03 Gepost door me, myself and cancer in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

super hoe optimistisch je de zaak beschrijft, doet me denken aan een tafereeltje van mijn vader en 'zijn' verpleegstertje...hihi

Gepost door: soet | 21-04-08

Ik moet "soet" hier gelijk geven. Jij beschrijft de situatie super optimistisch. Vermoedelijk is je optimisme de sleutel van je genezing....
Groetjes en een fijne avond.

Gepost door: anita | 21-04-08

Goede avond Heb zojuist je wedervaren gelezen,jij schrijft heel vlot,en toch zou ik willen voor jou dat ik het nooit kunnen lezen had, om de eenvoudige reden,dat jij dan niet een van de vele lotgenoten zou zijn!
Veel sterkte verder!

Gepost door: Ma Elly | 21-04-08

Ik ben ervan overtuigd dat positivisme een belangrijke factor is in het "ondergaan" van wat ons overkomt. Uit dit stukje blijkt maar weer eens dat jij dat jij een positieve ingesteldheid hebt en die straal je af op ons, lotgenoten. Bedankt daarvoor!

Gepost door: Elly | 22-04-08

Vooral grappig!

Ik denk dat ik nog in de 'ontkenningsfase' zit, want ie zei dat ik hem mocht vragen wat ik wou en het enigste waar ik aan kon denken was: 'Neem me mee, laten we samen wegvluchten naar Brazillië en daar overleven op fruitsap en passie'
*Gniffel!*

Gepost door: zapnimf | 26-04-08

De commentaren zijn gesloten.