17-05-08

1 op 9

Eén op negen... volgens sommige bronnen zelfs één op acht...in ieder geval dat 'eentje' dat ben ik.... 'eentje' met borstkanker....

Soms, als ik op straat loop of in de metro zit zoek ik een ander 'eentje'.... dan bekijk ik 16 of 18 willekeurige vrouwen en dan vraag ik me af wie samen met mij dat 'eentje' is... ik kijk naar hun haar, de trekken van hun gezicht, de blik in hun ogen,.... en vraag me tergelijkertijd af of iemand die ook op zoek zou zijn naar een ander 'eentje' zou kunnen achterhalen dat ik er 'eentje' ben... Draag ik (borst)kanker nog steeds mee in mijn aangezicht, of heeft het zich onzichtbaar voor de buitenwereld veilig verstopt tussen mijn 2 oren?

Er zijn slechte dagen waarop het kankerspook me meedogeloos en uitdagend aanstaart in de spiegel, waarop mijn korte haren  geen hippe coupe zijn maar een zichtbaar bewijs van mijn chemo-geschiedenis, dat de wallen rond mijn ogen iets donkerder lijken en dat de blik in mijn ogen meer angst dan levenslust verraad ....maar er zijn even goed en even veel dagen dat ik een welgemeende 'f*ck you!' roep naar het kankerspook waarop het zich met de staart tussen de benen vlug uit de voeten maakt, en mijn korte haren gewoon 'k-weet-nie-hoe-hip zijn, dat er geen noemenswaardige wallen te zien zijn en mijn ogen me ondeugend toe lachen in de spiegel...

Maar ongeacht de goede en slechte dagen ben ik een 'eentje'....dat bij momenten naar andere 'eentjes' speurt....waarom weet ik eigenlijk niet,... gewoon uit nieuwsgierigheid denk ik... soms zijn ze er -onbewust- zo uit te halen de 'eentjes',....In de 'Lunchgarden' met een vriendin,... in de Ikea met haar partner....op't straat met 2 kinderen aan de hand... en dan kan ik er me niet van weerhouden om naar hen te staren,....dan kijk ik naar hun sjaaltje, de mimiek van hun mond, de ogen,...waarom ik dat doe weet ik niet,... maar terwijl ik hun gelaat en handelingen in mij opneem probeer me altijd in te beelden hoe ze zich voelen, hoe ver ze in hun behandeling zijn, hoe zwaar de vermoeidheid weegt,... en telkens weer verbaas ik me over 'hoe goed ze er uit zien', over de kracht de ze uitstralen, over de 'trots' waar mee ze hun ziekte en de behandeling dragen... En ik vraag me af of de buitenwereld mij ook zo zou hebben 'aanschouwd' op het moment dat ik nog met een sjaaltje rond liep...

Eén keer, herinner ik me, dat er een vrouw ook echt naar me staarde. Niet vluchtig, maar heel lang en onbeschaamd,... waarschijnelijk op dezelfde manier dat ik nu soms ook staar....irritant vond ik dat... ik had zin om naar haar toe te gaan en te zeggen 'Ja, ik heb kanker en drink nu uwen koffie maar verder uit!'....maar misschien stond zij toen waar ik nu sta... zonder sjaaltje maar nog steeds en voor altijd een 'eentje'...

 

21:09 Gepost door me, myself and cancer in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

Commentaren

ik ben nu ook "eentje" en mijn moeder was ook "eentje" toen ze nog maar 32 was. Ik weet nog maar een week dat ik eentje ben.
Ik stuur je heel veel warmte en sterkte toe! en proficiat voor je knappe teksten!

Claudine

Gepost door: Claudine | 18-05-08

Wat schrijf je dat goed.

Gepost door: els | 18-05-08

ik ook... en ik kan me verdorie heel goed inleven in je tekst. Ook ik zoek soms de oorzaak achter een ander heel kort 'modekapsel' ook ik denk dan: zou zij????
Ja meisje, ik denk dat er heel veel 'ééntjes' zijn, veel meer dan we vermoeden...
Hou je sterk en geniet van de avond.

Gepost door: anita | 19-05-08

Amai Jij kan alles zo écht beschrijven hé. Ik denk dat het heel normaal is, dat we anderen een beetje gaan 'bekijken' als ze in hetzelfde 'schuitje' zitten !

Gepost door: Zon (ex-oor) | 19-05-08

"Eentje" Ja ook ik ben eentje geweest,moet heel binnenkort weer controle ondergaan!
Het is waar ,ik doe dat onbewust ook tellen,1op8.
Spijtig toch van al die jonge vrouwen die er steeds maar bijkomen.
Vele groetjes uit die mooie kempen!

Gepost door: Ma Elly | 19-05-08

Jee, dat is veel, één op acht of negen.
Zich afvragen wie dat eentje is, doet iedereen wel, denk ik. In de klas doe ik het met wie heeft adhd, dyscalculie, dyslexie, zal er homo zijn/worden.
Vroeger bij een miskraam zocht ik ook die ene op zeven die het ook meegemaakt had.

Dit stukje van jou heeft me ontroerd.
Al die anderen in hetzelfde schuitje, die begrijpen je zo op het eerste zicht en ik doe mijn best om het allemaal te vatten.

Gepost door: zapnimf | 20-05-08

De commentaren zijn gesloten.