12-08-08

'Sisters'

Echt kennen, kunnen we niet zeggen dat we doen.... we delen een zelfde werkgever, we delen een zelfde verdieping bij die werkgever en ook een zelfde voorliefde voor een welbepaald koekje dat te vinden is naast het koffiemachine van het gedeelde verdiep bij die gedeelde werkgever, .... maar verder kennen we elkaar niet echt. Een tijdje terug vonden we elkaar op Facebook... ze had op de verdieping die we samen delen, horen vertellen over mijn 'strijd' en mailde me om de ups and downs in haar 'strijd' te delen... we mailden een beetje over en't weer met de belofte dat eenmaal ik terug zou beginnen werken we zeker eens samen zouden gaan lunchen...

Het toeval bracht ons gisteren samen in een zelfde straat.... we vielen elkaar in de amen als oude hartsvriendinnen... En omdat we beiden -blijkbaar- een geschiedenis van internationale scholen hebben, werden we al vlug heel luidruchtig en opzichtig zoals alleen Amerikanen dat kunnen... onze 15 minuten-durende babbel was een ware energie-boost.... Ik kan het moeilijk omschrijven de magie van het contact met 'lotgenoten' of 'sisters' (zoals we blijkbaar in het engels heten)... het is diep (na welgeteld 25 seconden hadden we het al over het afwezige libido) en intens (er wordt nogal wat afgeknuffeld, gecomplimenteerd en dubbelzinnigheid uitgekraamd)...en is vooral niet gebonden aan de gangbare vriendschaps-etiquettes... leeftijd, professionele rangen en verschillende sociale kringen kunnen geen afbraak doen aan de band die 'kanker' en dan vooral de 'strijd tegen kanker' smeed....

'Hej', riep ze me achterna,' don't forget...you are part of a whole new crowd now... a crowd that really kicks ass!'....waarop ze triomfantelijk een 'rock 'n roll' teken maakte alvorens weer in de massa op te gaan... Ik heb er niet veel... 'sisters'... en de paar die ik heb zie ik niet eens regelmatig,... maar ze hebben wel een heel speciale plaats in mijn leven.... en als we elkaar horen of lezen voel ik meteen die onbeschrijfbare magie... die verbondenheid met het leven en voor het leven.... die 'je-ne-sais-pas -qoui' die lotgenootjes over de hele wereld zo bijzonder maakt....

 

11:09 Gepost door me, myself and cancer in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

Commentaren

Hey Sister Leuke opkikker zo'n ontmoeting ...

Weet dat je sisters (of je ze nu al persoonlijk hebt ontmoet of niet) voor altijd met je verbonden zijn ...

Gepost door: GI Sanne | 12-08-08

Vreemd hé, hoe iemand die je niet of vrij oppervlakkig kende heel snel in het diepste van je hart kan komen te zitten eens je allebei lid wordt van de sisterhood of bc.
Let's all kick some ass!

Gepost door: Elly | 12-08-08

Wat een krachtige uitspraak !!

Gepost door: sister els | 12-08-08

Met sisters begin je onmiddellijk op een andere dimensie...er is zoveel stof om over te praten...geen gevaar dat er van die vervelende stiltes dreigen te vallen!
Ik zou de sisters die mijn pad hebben gekruisd niet meer uit mijn leven kunnen wegdenken!

een sisterhug
Wenneke

Gepost door: Wen | 13-08-08

't Is dan wel van aan de zijlijn, maar ik moet toch wel glimlachen bij het lezen van zoiets.

Gepost door: zapnimf | 13-08-08

ik heb al heel veel aan de bloggende sisters... en als je er dan sommige in het echt kan ontmoeten, en merkt dat dat meteen klikt is dat dubbel leuk, nietwaar?!
ben eigenlijk wel een 'stief'sister, want heb BMHK en geen borstK, maar aangezien ik niet zoveel van mijn echte sisters tegenkom...
veel plezier, en een lach en een traan met je sisters
tricky

Gepost door: tricky | 13-08-08

*** Heel fijn weekend
Groetjes

Gepost door: Marc | 15-08-08

Op Sisters Is helemaal waar.
Kreeg kippen vel van je verhaal!
Goed weekend!

Gepost door: Ma Elly | 16-08-08

De commentaren zijn gesloten.