27-08-08

appelen en peren, maar toch...

Onlangs hoorde ik Jan Verheyen op de radio vertellen over zijn 'vakantie/terreur theorie'. Een paar jaar terug had hij een hotel geboekt dat een paar dagen voor de aanvang van zijn vakantie het doelwit was geworden van een terroristische aanslag. De schade was echter miniem en terwijl het merendeel van de hotelgasten hun vakantie annuleerde, besloot hij toch te gaan. Volgens hem was het een fantastische vakantie, met een hotel dat maar voor 30% bezet en personeel dat nog vriendelijker was dan anders. Terwijl iedereen hem voor zot verklaarde om te willen logeren in een hotel dat kort voordien nog 'gebombareerd' werd, redeneerde hij dat -statistisch gezien- dat hotel juist de veiligste plaats op de wereld was, want, ook weer statistisch gezien, slaan terroristen geen 2 keer op dezelfde plek toe.

Vraag me niet waarom maar ik moest aan Verheyen's 'terreur redenering' denken op de weg terug van het ziekenhuis.... maar 'kanker-terreur' volgt duidelijk niet dezelfde logica,... 'cause it does strike twice in the same location... En dan nog wel net op het moment dat ik me terug een beetje veilig begon te voelen in mijn lichaam. Toen de diagnose eerst gesteld werd in april 2007 voelde ik me zo verraden door mijn eigen lichaam. Te meer omdat ik me op zich niet slecht of ziek voelde, en de kanker dus aan het woekeren was in een lichaam dat niet echt noodsignalen uitstuurde. Sindsdien vind ik het heel moeilijk om mijn lichaam te vertrouwen....elk pijntje wordt tot in het onnozele geanalyseerd, en zelfs het ontbreken van pijntjes wordt in de gaten gehouden.... het is slopend en maakt me gek.

De laatste weken, naar aanleiding van dat kliertje onder mijn kaakbeen (dat trouwens paniek voor niks was), heb ik heel hard geprobeerd om me niet te laten leiden door angst en onzekerheid maar me te concentreren op het positieve. De ene dag lukte dat beter dan de andere, maar ik had wel het gevoel dat het de goeie kant uit ging met mijn gevoel controle te hebben over mijn 'kanker dwanggedachten'...

Maar blijkbaar wordt de gemoedsrust me (nog) niet gegund.... but what doesn't kill can only make me stronger...(ookal zeg ik dit momenteel nog wel met een sarcastische ondertoon)

 

 

15:41 Gepost door me, myself and cancer in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

*** Kanker kan idd 2 maal toeslaan op dezelfde locatie....Heeft niks met terreur te maken...
Fijne donderdag
Groetjes

Gepost door: illness | 28-08-08

De commentaren zijn gesloten.