29-08-08

Een doorgehakte knoop...

Al sinds maandag vraag ik me af of ik al dan niet terug zou gaan werken.... want normaal gezien zou ik binnen 2 weken terug aan de slag gaan.... Het moest een grote 'comeback' worden,.... de afsluiter van een periode en het begin van de rest van mijn leven..... Victory met een grote V.... Ik keek er zoooo naar uit, naar de collegaatjes, naar het gevoel weer deel uit te maken van de maatschappij, naar de intelectuele uitdaging die bij de job hoort, naar het hopen de knappe collega van een verdiep lager in de lift tegen te komen, naar het lunchen in Brussel-centrum...

Zolang ik me mentaal en fysiek goed blijf voelen is er voor Wijze 3 geen enkele reden waarom ik mijn werk niet zou kunnen hervatten, volgens hem zou het zelfs voor een welkome afleiding kunnen zorgen.... He may have a point there, alleen vergeet ie wel een klein detail... een job uitoefenen, voor mij toch, is geen bezigheidstherapie, hé.... het is iets waar je voldoening wilt uit halen, waarbij je het beste van jezelf wil voor geven en waarvoor je 100% wilt voor gaan,.... En dat zie ik onder deze omstandigheden niet zitten,... Mij terug verdiepen in een job waarvan ik weet dat ik hem niet naar behoren zal kunnen doen omdat er tussen mijn oren een mentale tijdsbom tikt, it wouldn't be me.... Bovendien zal ik vanaf eind november toch weer een paar maanden 'out' zijn,... want worst-case scenario staat mij terug chemo te wachten, best-case scenario is bestraling...

Dus heb ik de knoop maar doorgehakt, hoe moeilijk het me ook valt,.... ik ga niet terug gaan werken,...de mensen met wie ik er al over gesproken heb, hebben er allemaal begrip voor en vinden het zelfs niet meer dan normaal dat ik niet terug begin te werken,.... maar ik heb het gevoel de handdoek in de ring te gooien....ik vind het feit dat ik niet terug ga werken een grote overwinning voor die verdomde rot-kanker.... een overwinning die ik niet gun....dus bij deze rot-ziekte.... you may have won this battle, but you haven't won the war yet... waarop deze deerne haar harnas aantrekt, haarzelf luid en hard op de (nog aanwezige) borst klopt en opnieuw ten strijde trekt tegen het grote Kwaad.... 

15:21 Gepost door me, myself and cancer in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

Commentaren

That's the spirit! Neem alle tijd die je nodig hebt, dan zal die comeback eens zo zoet smaken!

En je zal zien dat je snel terug van fase 2 naar 5 zult overgaan ...

Gepost door: GI Sanne | 29-08-08

Wel of niet Dat is heel moeilijk,maar alleen jij kan daar over oordelen.
Goede avond en tot ........

Gepost door: Ma Elly | 29-08-08

Ik weet dat ik in herhaling val de laatste dagen, maar ik ken dat gevoel. Heb met hetzelfde geworsteld en uiteindelijk moeten beslissen om de handdoek, hopelijk voorlopig, in de ring te gooien. Of ik moet mijn job 100% kunnen doen of het levert meer frustratie dan voldoening op. Kies nu maar voor jezelf en gebruik al je energie voor wat er op je afkomt. Een verloren veldslag is nog geen verloren oorlog!
Knuf

Gepost door: Elly | 29-08-08

gadver... ben door mijn madrid-trip eventjes afwezig geweest in blogland en krijg hier nu je 'slechte nieuws' te lezen... pfff, moet toch effe slikken hoor! meid toch, wat sneu! en moet vloeken ook! gadverdegadver, daar slaat dat K-monster weer toe! en weer bij zo'n jong levenslustig iemand hé! nee, het is niet eerlijk, en ja, het is verdomde kl***! ik hoop echt dat je een beetje kan berusten in het (voorlopig) niet meer gaan werken, ik begrijp je heel goed wat betreft die 100% kunnen ervoor gaan... maar ik denk dat je nu idd al je energie nodig hebt om terug de strijd aan te gaan en intussen vooral ook gewoon te genieten van andere leuke, zinvolle dingen! zelf heb ik intss toch geleerd dat je niet alleen door te werken zinvol bezig kan zijn hoor, al doe ik mijn werk ook heel graag en mis ik het nu ook erg... maar ik probeer de dag te nemen zoals ie komt en te genieten van de rust die ik nu heb en mijn energie te gebruiken voor mijn herstel (dat wat trager verloopt owv nierfalen)... ik wens je toe dat je dat ook zal kunnen! geniet van de extra tijd met die 'playboy' van je en verwen jezelf zoveel je kan...
ik denk aan je en duim duim duim...
tricky

Gepost door: tricky | 29-08-08

Wat een strijdvaardigheid, ik kan je alleen maar bewonderen! Veel sterkte...

Gepost door: tijdtussendoor | 29-08-08

Neem je tijd...Steek je energie in leuke dingen, dingen die je op hun beurt extra energie geven om de strijd aan te gaan...Zoals je zelf schrijft het (zoiets moet gewoon onzijdig zijn) heeft dan misschien weer een kleine overwinning behaald...maar de oorlog wint het niet...

Ik vecht in gedachte aan je zijde mee!
Wenneke

Gepost door: Wen | 30-08-08

luister naar jezelf Hey,

luister naar jezelf.
Naar alle delen van wie je bent.
Dus niet enkel je emoties of je lichaam.
Wanneer de keuze die je maakt goed voelt, is het een goede keuze.

groetjes,
Katleen

Gepost door: Katleen | 30-08-08

De commentaren zijn gesloten.