17-09-08

een lachende clown

Deze morgen vond ik een kaartje terug van een collega die sinds maart dit jaar in behandeling is voor pancreas-kanker. Het kaartje was een 'get well soon' kaartje beladen met lachende en springende clowntjes die waarschijnelijk een opbeurende effect moeten teweeg brengen... Het is een kaartje dat bij haar past....Een harde en ambitieuse juriste die een sabbatjaar had genomen om een jaar rond te trekken met een circusgezelschap...het doet u fronsen? Mij ook toen ik het vernam, maar blijkbaar had ze na en naast de vele overuren die ze klopte toch nog ergens de tijd gevonden om aan de circus school in Brussel te beginnen en de smaak van het jongeleren en kunstjes aan de trapeze doen serieus te pakken gekregen...

Na het zien van het kaartje besloot ik haar nog eens te bellen,... de laatste keer dat we elkaar zagen was een paar weken terug in het ziekenhuis. Sinds de diagnose heeft ze meer dagen en nachten in het ziekenhuis doorgebracht dan bij haar thuis... ik had haar niet meer gezien sinds ze de wijde wereld was ingetrokken om op rollende ballen en strakke touwen de wereld te vermaken.... andere collega's hadden me gewaarschuwd dat de kanker haar fysiek niet gespaard had, zoals ze het zo mooi en poetisch uitdrukten... niettemin verschoot ik toen ik haar kamer binnen stapte.... vel over been, ingevallen wangen en ogen die te groot leken voor haar hoofd.... maar ze was nog altijd even gevat en vrolijk zoals ik haar kende. We hebben een leuke en lange babbel gehad over het leven, over kanker, over de dood en over 'sex and the city'....

Toen ik haar deze morgen belde klonk ze heel zwak en verward,... ze hadden haar naar de palliatieve afdeling verhuisd....lang kon ze niet praten, want de dokters kwamen haar halen... de chemokuur waar ze een paar weken terug nog hopend naar had uitgekeken krijgt ze niet meer, enkel nog pijnstillers...  maar, zei ze bijna onhoorbaar: 'ik heb nu eindelijk een bed met een zachte matras'... en het is haar van harte gegund dat bed met die zachte matras...

14:00 Gepost door me, myself and cancer in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

Leef mee! Gun haar een heel zachte matras,en nog veeeeeeel meer.
Ik ga een kaarsje branden nu.
Dag

Gepost door: Ma Elly | 17-09-08

moeilijk... ... nog strijdlustig beschrijf je haar. Nog willen vechten en dan moeten beginnen aan een laatste strijd. Een strijd van aanvaarding ...

PS: Blijven volhouden hè jij!

Gepost door: flupque | 17-09-08

*** Kanker vreet aan je lichaam..Kheb al meerdere keren gezien en zelf ook meegemaakt..

Lieve groetjes

Gepost door: illness | 18-09-08

Moedige vrouw, zelfs in haar laatste strijd...
Ik wens je heel veel sterkte... kop op jij!

Gepost door: anita-angèle | 20-09-08

Dit is shit.

Gepost door: zapnimf | 23-09-08

De commentaren zijn gesloten.