29-11-08

a sign from the universe...

Ok, iedereen mag  er het zijne of het hare van denken,.... maar, maar,... zelfs non-believers gaan niet om heen kunnen dat het toch wel een 'interessant' toeval is dat ik gisteren toen ik in het ziekenhuis moest zijn voor de PET-CT scan ik een glimps van Wijze 2 heb opgevangen!!!!! I know !!!! Een jaar lang dweil ik alle gangen van het ziekenhuis af in de hoop hem nog eens tegen het lijf te lopen en word het me niet gegund,.... En gisteren, slechts enkele dagen voor het hervatten van mijn wekelijkse (!!!! jaja, wekelijks, ik kan hem dus WEKELIJKS tegen komen) chemo kruisen we elkaar in de gang!

Gelukkig geluk heeft hij mij niet gezien (ik stond te babbelen met iemand die zijn zicht op mij half blokkeerde), want ik zag er niet uit,... en dat zijn niet eens mijn woorden maar die van Wijze 1..... 3 slapeloze nachten laten hun sporen na,.... de druk van mijn lever op mijn maag, ribben en longen is zo groot als ik neerlig dat ik er kortademig van word en het gevoel heb in een ruimte tussen 2 muren te staan waar eigelijk niet genoeg plaats is voor een mens om te staan. De cortisone en pijnstillers zouden zo langzaam aan effect moeten beginnen hebben,... maar gisteren was daar nog maar weinig van te merken of te voelen....

But anyway,.....Wijze 2 dus,..... ik zie dat wel zitten om hem weer tegen het lijf te lopen.... hehehe,.... kijk er zowaar naar uit om maandag weer naar het ziekenhuis te moeten gaan.... al zeg ik dit wel met een vettige puberale knipoog en een licht ironische ondertoon.....

16:01 Gepost door me, myself and cancer in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

27-11-08

Another Thanksgiving...

Ergens deze zomer kwamen een paar vriendinnen en ik tot de conclusie dat er niet genoeg 'kleedjes' gelegenheden waren in onzer levens. Ter plekke ontspruitte het idee om nu en dan eens een glamour avond in te lassen waarop we ons ongegeneerd konden optutten en opkleeden.... deze avond is zo'n avond.... We vieren (the american) Thanksgiving!! Met veel toeters en bellen,... we hebben geprobeerd ergens een Amerikaan op te scharrelen om het geheel nog authentieker te maken, ... maar ja, 'echte' Amerikaren vieren Thanksgiving natuurlijk met andere 'echte' Amerikanen en niet met een paar meisjes die het leuk vinden om zich op te kleden en de hele avond met een overdreven Amerikaans accent over Martha Stewart en Oprah te kwebbelen,.... geen 'echte' Amerikaan dus,... maar verder wel een 'echte' kalkoen en veel Thanksgiving sidedishes.... and speeches,... ah ja,... geen Thanksgiving zonder overdreven dankbaar voor iets te zijn,... ik had een mooie voorbereid.... Had.....

Want kanker zou kanker niet zijn, moest het niet onverwacht en meedogeloos toeslaan.... ik heb al een paar weken een zwaar drukkend gevoel onder mijn ribben, maandag stelde wijze 3 vast dat mijn lever serieus gezwollen was en hij dus tegen mijn ribbenkast duwde, wat die druk met zich meebracht... Sinds maandag is het van kwaad naar erger gegaan... als ik recht sta is er geen probleem (vandaar dat ik gisteren redelijk zorgeloos kon shoppen voor 'het' kleedje), maar oh wee als ik ga liggen,... dan word de druk op mijn ribben zo groot dat ik er kortademig van word.... Na een heel pijnelijke en slaaploze nacht, heb ik deze morgen met Wijze 1 gesproken en via de huisdokter heb ik cortisone en een reeks pijnstillers voorgeschreven gekregen,... en dat terwijl ik geen 'pijnstiller'type ben, maar als het inderdaad helpt, wil ik het zeker proberen, want een nacht als de vorige wil ik niet meer meemaken... Dit in afwachting van de scans die morgen genomen worden en duidelijkheid moeten brengen over de 'state of alert' van mijn bovenlichaam....

Deze avond ga ik me nog altijd in mijn kleedje hijsen en Thanksgiving vieren,... misschien een beetje loom en verstomd door de pijnstillers, maar niet te min zal ik aanschuiven aan de Thanksgiving tafel,... mijn speech zal ik wel een beetje aanpassen, denk ik,... want met de beste wil van wereld, ik denk niet dat ik erin ga slagen om zin te hebben om dankbaar te zijn vandaag... niet dat ik verbitterd wil klinken, maar je zou toch denken dat het mij gegund zou zijn om toch nog één avondje te stralen in mijn kleedje vooralleer aan de chemo te beginnen,... maar nee,.... stomme rotkanker.... zelfs dat niet....

11:23 Gepost door me, myself and cancer in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

26-11-08

Kleedje...

Vandaag ga ik op jacht naar 'het kleedje'.... ik heb het een tijdje terug in een winkel in Brussel zien hangen, maar ze hadden er mijn maat niet in.... dus ga ik vandaag naar hun filiaal in A'pen,.... and without a doubt in my mind zullen ze het daar hebben....want ik wil en zal dat kleedje hebben....

Ik ben geen kleedjes-madame,.... maar dit kleedje heeft iets,.... en doet iets met me,.... het geeft me het gevoel de wereld aan te kunnen, hoe gek dat ook klinkt...

Dus ga ik dat kleedje halen,...

 

Update: Ik heb het kleedje!!!!!!

09:00 Gepost door me, myself and cancer in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

24-11-08

Been there, done that...

Het verdict is gevallen.... Volgende week maandag starten we terug met chemo.... taxol... sucks big time, zou een Amerikaan zeggen.....en gelijk zou ie hebben..... want het sucks terug moeten beginnen met chemo.... vooral omdat ik in grote lijnen weet waaraan ik me mag verwachten.... and it ain't fun.... Maar goed, wat doe je eraan? Ik kan 'reutelen' en verdrinken in zelfmedelijden al dat ik wil,... het gaat me niet helpen,... dus ga ik het niet doen,... echt niet,.... ik ga er gewoon aan beginnen aan die chemo,.... de ene dag met een lach, de andere dag met een traan,... maar we gaan door tot we weer in remissie zijn!.....

16:20 Gepost door me, myself and cancer in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

19-11-08

Oh wat is het leuk een 'kleine' te hebben....

I love my little guy,... Al is het maar omdat ik, als mama, mij volledig kan laten gaan in de sinterklaas 'hysterie'.... Zo zijn zoonlief en ik zijn al naar een bandje geweest (beetje genre El tato del tigre-achtig) dat mambo-covers brengt van populaire sinterklaasliedjes, ... Fantastisch gewoon om samen met een bende peuters, volledig uit de maat, te staan shaken en sinterklaasliedjes te zingen...

Nooit gedacht dat ik er zoooo zou in op gaan,....(en er zooooo zou van genieten)... Elke morgen inspecteert zoonlief miniscieus de gang omdat ik er al een paar keer een klein zwarte piet of sinterklaas figuurtje heb achter gelaten.... zo schattig! (en zo leuk om te doen!)

Zoonlief vraagt een fiets aan de sint..... en niet zomaar een fiets, nee, een fiets met een 'kinderzitje' erop voor mama..... deze morgen vroeg of hij dacht dat sinterklaas ook een cadeautje zou meebrengen voor mama, en dan zie je zijn hersencelletjes werken, en bekijkt ie me heel lang en zegt: 'k denk het niet, mama heeft al een fiets'....waarop ik heel teleurgesteld kijk en hij er meteen bijzegt 'maar wel een gitaar, want mama heeft geen gitaar'...... so cute, de lieverd,.....

10:30 Gepost door me, myself and cancer in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

17-11-08

T-day....

Vandaag is het zover.... het moment waar ik al 3 maanden met gemengde gevoelens naar toe leef.... de alles-bepalende bloedtest..... Op basis van de resultaten van deze bloedtest zal bepaald worden welke bijkomende tests er nog moeten genomen worden om dan het verdere verloop van de behandeling te bepalen....

Als ik denk aan wat me misschien allemaal (weer) te wachten staat... komt me spontaan een beeld van vlak voor de Amerikaanse verkiezingsdag voor ogen waar Obama te midden van een uitzinnige meute een laatste 'peptalk' opvoert.....  Minutenlang herhaalde hij 'Fired up!! Ready to go!!! Fired up!!! Ready to go!!!'... Temidden van de joelende toeschouwers leek hij eerder een football-coach die zijn team aanspoorde tijdens een beslissende wedstrijd dan een presidentskandidaat die zijn kiezers aanporde om te gaan stemmen,... maar hij heeft het toch maar gedaan!!! Door er zelf in te geloven, is hij er toch maar in geslaagd om mensen die misschien nog nooit in het leven gestemd hebben aan te zetten om zich te registeren en een stem uit te brengen.... 'Yes, we can!' zei hij zelfzeker in de camera en Amerika geloofde en volgde hem....

Go ahead and call me weird.... maar ik voel me momenteel een beetje Obama.... alleen lopen er geen kiezers in mijn kielzog,... maar een heel pak joelende cellen,.... hier en daar zit er nog een twijfelaar tussen die niet goed weet of ie de brokkenmakers moet volgen of de bende enthousiastelingen die erin geloven dat er een positieve verandering op til is.... maar tegen volgende week maandag ( de dag dat ik de resultaten van de bloedtest te horen krijg) zullen de enthousiastelingen zo 'fired up' zijn dat ze de brokkenmakers, willen of niet, mee op sleeptouw nemen om er samen voor te gaan...

Terwijl ik een paar weken geleden bijna verdronk in zelfmedelijden,.... voel ik me nu, de datum dichterbij komt, klaar om er weer tegen aan te gaan.... Fired up and ready to go!!!!!..... ;)

 

10:02 Gepost door me, myself and cancer in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

12-11-08

'kankeren'

Sinds ik een hele tijd terug het scheldwoord 'kankerjood' op de Nederlandse TV hoorde, valt het me op hoe vaak onze Noorderburen 'kanker' in een scheldwoord gebruiken. Zo passeerden tijdens enkele toevallige zapbeurten langsheen de verschillende Nederlandse openbare omroepen ook 'kankerkop', 'kankerbitch' en 'kankerteef' de revue.

Uit interesse en een tikkeltje verveling ben ik op het internet op zoek gegaan naar de betekenis en oorsprong van het gebruik van het woord kanker als scheldwoord.... en wat hebben we ontdekt? Dat het scheldwoord 'kanker' inderdaad vooral ingeburgerd is in de Nederlandse taal (en de Vlaming het een typisch 'Hollandse' scheldterm vindt). Toch zijn het hoofdzakelijk de Amsterdammers die te pas en te onpas een 'kanker' in hun zinsconstructie smijten wanneer ze hun ongenoegen over iets uiten. Want 'kanker' als scheldwoord vindt zijn oorsprong niet in de ziekte maar wel in het werkwoord kankeren (= mopperen, gal spuiten, foeteren). Verder stuitte ik ook op volgend 'interessant' onderzoekje over Vlaamse en Nederlandse scheldtermen:

"Ene professor Piet van Sterkenburg heeft onderzoek verricht naar het vloekgedrag van Hollanders en Vlamingen. Piet vindt het waarschijnlijk heerlijk om uitgescholden te worden, want hij voelde liefst duizend mensen aan de tand. Engelse scheldwoorden als 'fuck' en 'shit' voeren de boventoon. Toch jammer. Met een beetje creativiteit zijn de prachtigste scheldwoorden te bedenken, en wij komen niet verder dan een beetje fucken en shitten de hele tijd. Nederlanders vloeken het liefst met allerhande ziektes, terwijl Belgen meer hun toevlucht zoeken naar woorden die te maken hebben met genitaliën en fecaliën (chique woord voor poep en pies). Ook geldt de vuistregel: hoe bozer de Belg, hoe langer het scheldwoord. Dus mocht je een Vlaming ooit 'Godverdommemiljardennondeju' horen roepen moet je niet gaan lachen, maar hard wegrennen."

Nu ik weet dat de 'kanker' in 'kankerjood' niks met de ziekte te maken heeft maar eerder een aggressiever synoniem is van 'moppersmurf' vraag ik me wel af waarom een ziekte 'kanker' genoemd werd? En door wie? wie gebruikte die term voor de eerste keer? En koos de bedenker voor het woord kanker omdat er volgens hem/haar een verband bestaat tussen de ziekte 'kanker' en het werkwoord 'kankeren'?.... Ook allemaal interessante vragen, maar behalve een paar opiniestukjes over de relatie van de psyche en de fysiek gezondheid van de mens waar ik eigenlijk een beetje duizelig van word omdat ze zo moeilijk te snappen zijn, vind ik geen aanvaardbaar antwoord op het internet? Iemand een idee waarom kanker kanker is?

15:26 Gepost door me, myself and cancer in Algemeen | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

07-11-08

Een horizontale streep....

Een jaar geleden verwijderde Wijze 2 (= Dr. Mcsteamy/Mcdreamy) met 'veel liefde' (of zo beeld ik mij zijn handelingen, terwijl ik daar onder volledige narcose op de operatietafel lag, toch in) mijn linkerborst..... One year already,... om het met een cliché te zeggen, wat vliegt de tijd,.... Een jaar geleden dacht ik dat ik nu ondertussen wel al zou staan popelen om een reconstructie te laten doen, maar eigenlijk heb ik nog altijd geen nood of behoefte aan een 'nieuwe borst'.... ik denk zelfs dat ik eerder geneigd ben om mijn rechterborst te laten verwijderen om terug in evenwicht te zijn, dan mijn linker borst te laten reconstrueren..... Het klinkt misschien raar, maar die lange witte, rozige lijn op mijn borstkast hoort gewoon bij mij, bij wie ik nu ben..... Soms is ze een pijnelijke confrontatie met de onmacht die ik bij momenten voel, maar ze staat net zo vaak symbool voor de kracht die in mij schuilt.....

Het voorbije jaar heb ik langer en vaker in mijn blootje voor de spiegel gestaan dan in al mijn overige levensjaren samen. Ik weet niet waarom ik zo vaak de behoefte heb om naar mijn bovenlichaam te kijken. Wijze 1 en Wijze 3 bejubelen mijn litteken met 'prachtig genezen' en 'heel mooi' en ook ten tijde van de nazorg werd de thuisverpleging extatisch en lyrisch bij het zien en verzorgen van mijn litteken.... maar zelfs met de beste wil van de wereld kan ik het niet mooi vinden,... ik vind het ook niet lelijk of verminkend,.... ik vind het enkel 'interessant'... ja, misschien is dat wel het beste woord om het gevoel dat die lijn op mijn borstkast bij me oproept te beschrijven.... 'interessant' omdat ze langer is dan dat ik verwacht had, 'interessant' omdat het vel hier en daar een beetje samengetrokken lijkt te zijn, 'interessant' omdat het geen platte borstkast is, maar dat je toch nog ergens de vormen ziet van de borst die er ooit zat..... 'interessant' omdat het gewoon een deel is van mij....

'Vind je het niet vervelend dat mensen misschien verschieten van de 'inkijk'?' vroeg iemand me een tijdje terug.... 'Dan moeten ze maar niet kijken.' was mijn antwoord... wat mijn gesprekspartner een heel dappere houding vond,..... tja, dapper zou ik het niet noemen,... gewoon realistisch, denk ik, die streep is er nu eenmaal, ... Niet dat ik met mijn borst, streep en prothese te koop loop, maar in tegenstelling tot wat ik vorig jaar gedacht had, verstop ik ze ook niet echt..... En ja, afhankelijk van wat ik aanheb zal er nu een dan wel eens 'inkijk' zijn,... 'Gewoon niet kijken' dan hé...;)

Alleen als het op seks aankomt.... dan weet ik niet goed wat ik met mijn streep aan moet...'Gewoon niet kijken' is dan iets te gemakkelijk gezegd, denk ik..... Tussen chemo, operatie en scheiding door viel er niet vaak meer iets te beleven in bed, mede doordat zowel de (ex)hubbie en ik niet goed wisten of die streep nu genegeertd, bedekt of gewoon weg gefantaseerd moest worden.... erover praten verliep moeilijk en tja, de tijd om er samen aan te wennen hebben we niet gehad want ondertussen zijn we al een tijdje uit elkaar..... Niet dat mijn deur momenteel wordt platgelopen door potentiële 'bedpartners'.... verre van zelfs,... en als moest het al het geval zijn dan is nog zeer de vraag hoe mijn hormonenloze lichaam daarover zou reageren, maar soit,... het is eerder een algemene bedenking... in welke mate 'mijn streep' al dan niet een rem is, of kan zijn, in contacten met het mannelijke geslacht....want wij vrouwen mogen dan niet misschien niet zo vaak aan seks denken dan mannen,... ik denk dat wij vrouwen mannen toch ook (onbewust) onderverdelen in 'potentieel' of 'niet-potentieel', zonder dat we daarom per se echt naar bed zouden gaan met het 'potentieel'... en ik vraag me nu en dan dus af in welke mate de aanwezigheid van 'de streep' (en de afwezigheid van enig vrouwelijk hormoon) er misschien voor zorgt dat ik mogelijk 'potentieel' eerder en sneller zal categoriseren als 'niet-potentieel'... Does this continue to make sense?

10:31 Gepost door me, myself and cancer in Algemeen | Permalink | Commentaren (12) |  Facebook |

04-11-08

een mistige lekkere dag...

Geen speciale plannen vandaag en het weer nodigt ook niet echt uit om veel te doen dus ga ik:

  • 'lekker' - jawel, en laat dit nu het bizarste neveneffect van kanker/chemo zijn, sinds mijn energiepeil terug de hoogte begon in te schieten, kan ik zowaar echt genieten van een paar uurtjes kuisen...scary,no?- kuisen met loeiharde muziek (I'm thinking Mika en een Braziliaanse verzamel-CD);
  • 'lekker'e kaasbroodjes maken.... Niet toevallig ook een Braziliaanse lekkernij waar heel veel herinneringen aan vast hangen, ... ik neig altijd naar een beetje Brazillië als het hier grauw en grijs wordt;
  • 'lekker'e gebraden kip gaan halen op de markt, heb ik ook altijd zin in als het koud is;
  • 'lekker' in bad kruipen met 'lekker'e roddel (I'm thinking Dag allemaal; smeurige details over de relatie tussen Phaedra (Hoste) en Glenn (Janssens- voor de niet-insiders man van Ilse De Meulemeester) en een 'lekker' geurtje.

09:42 Gepost door me, myself and cancer in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |