12-12-08

Groen beestje...

Onlangs werd ik overvallen door het groene beestje... letterlijk zelfs, want ik kon het rare gevoel dat me wat ongemakkelijk deed lachen niet meteen plaatsen... maar ik denk dat het een pijnelijke steek van jaloezie was die ik voelde toen ik onverwacht oog in oog stond met een lotgenootje.... Ze zag er stralend uit!... Ook heel letterlijk,... want haar ogen fonkelden, haar haren waren terug tot op een mooie lengte gegroeid, ..... she looked so alive dat ik er jaloers op was..... Niet dat ik het haar niet gun, ... want haar kankerparcours is ook verre van de ‘standard textbook version’ geweest,..... maar  ik was jaloers op haar omdat ik zo graag in haar schoenen wou staan,....  moest er een toverformule bestaan waarop we op dat eigenste moment van plaats konden wisselen, dan had ik er zonder nadenken gebruik van gemaakt,... en dan niet omdat ik vind dat ik ‘het meer verdien dan zij’, of omdat ik vind dat het nu genoeg is geweest voor mij,  maar puur en alleen omdat ik op dat moment zo gepakt en zoooo jaloers was op de zelfzekerheid en de levensvreugde die zij zo oprecht uitstraalde.... ik wou dat ook voelen.... levensvreugde, niet uit dankbaarheid omdat je er nog bent, maar levensvreugde geput uit de gulzigheid waarmee je het leven wilt beleven, ... zelfzekerheid, niet omdat je  te koppig bent om toe te geven aan die zwarte gedachten die ronddwalen, maar zelfzekerheid omdat je niet beter weet dan het leven zo aan te gaan.....

09:00 Gepost door me, myself and cancer in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

Commentaren

Alive Ik snap volledig het gevoel dat je daar beschrijft ... zelfs nu nog met mijn korte haartjes ben ik jaloers op de lange lokken van vriendinnen ... maar ... voor je het weet straal jij ook terug die levensvreugde uit hoor ... je komt er wel!

Liefs

Gepost door: GI Sanne | 12-12-08

green... ach, herken het wel ... je niet voor schamen hoor, is gewoon doodnormaal joh, dat dat je af en toe wel es overvalt! en vooral de vanzelfsprekendheid hé, waarmee anderen soms zo in het leven kunnen staan...
maar ook jij straalt best nog wel heel wat levensvreugde uit hoor!
knuffel
tricky

Gepost door: tricky | 12-12-08

Herkenbaar...menselijk...die jaloerse gedachten!

Liefs
Wenneke!

Gepost door: Wenneke | 12-12-08

Ik hoop voor dat lotgenootje dat wat ze uitstraalt ook effectief een weerspiegeling is van haar gezondheidstoestand. Ik begrijp heel goed je frustratie, maar, zoals je weet proberen de meeste lotgenootjes veel te verbloemen en wuiven vrolijk in het rond... terwijl we ons niet helemaal zo voelen en die vervenijnigaards rustig rondhuppelen in ons lijf.

Ik duim voor je dat deze behandeling aanslaat en je straks ook die levensvreugde uitstraalt!

Gepost door: rikkert | 12-12-08

begrijp het volkomen... maar probeer je op te trekken aan positieve dingen! Heb me ook opnieuw een poosje afgesloten van alles maar heb het heft weer zelf in handen genomen en ik onderneem allerlei leuke dingen om die 'sombere' gedachten te verdringen. 'k Kan alleen maar zeggen dat het helpt bij mij. En jaloers op die mooie lokken van anderen ben ik allang niet meer. Ik weet dat het terugkomt... en het belangrijkste is dat je je vanbinnen beter voelt. Mja... ik spreek alleen voor mezelf.
Geef je een dikke knuffel en hoop dat je je gauw beter voelt. Liefs

Gepost door: Lucretia | 12-12-08

groene beestjes ... we zien ze inderdaad allemaal wel eens kruipen vrees ik. Lieve gedachten zijn het niet, maar zoals tricky en wenneke al zeiden ... gewoon menselijk.

Liefs

Gepost door: flupque | 13-12-08

Voor mijn part mag jij jaloers zijn op kerngezonde mensen.
En het terug worden ook.

Gepost door: zapnimf | 17-12-08

De commentaren zijn gesloten.