30-12-08

A room with a view and cancer

A laptop…. Een fles San Pellegrino… zicht op het appartement van een vrouw die van de occasionele drama en seks houdt... in another life en een andere stad zouden het de perfecte basis voor een succesvolle sitcom kunnen zijn.... maar hier en nu is het niet meer dan de samenvatting van ‘another day’ in mijn leven.....

De ‘eerste keer’,... de eerste keer chemo, that is,... was de zee van tijd die ik er ineens bij kreeg een welkom extra’tje....  sinds de geboorte van zoonlief had ik constant het gevoel dat ik altijd aan het hollen was,.... van 6h ’s morgens tot 23h30 was ik constant bezig,..... hollen naar de onthaalmoeder, hollen om de bus te halen, hollen naar de City Delhaize om een broodje te kopen zodat ik nog een paar laatste ideeën kon neerpennen voor de vergadering, .... terug naar huis hollen om zoonlief te zien, door de keuken racen om toch nog iets deftigs op tafel te krijgen en me op het einde van de avond nog moeten haasten om toch nog voor middernacht in bed te liggen,... wetende dat er de volgende dag nog ergens een berg was moest tussen gepropt worden... chemo bracht deze ratrace tot een abrupt einde,.... en ookal was ik er me op veel momenten niet van bewust omdat ik me te ziek of te beroerd voelde om ervan te genieten,.... toch vond ik het zalig om niets te doen te hebben, om  11 uren van ‘24’ na elkaar te kunnen zien, om de krant helemaal te kunnen uitlezen....

Nu, de ‘tweede keer’,..... de tweede keer chemo, that is,..... word ik soms gek van alle tijd die ik heb..... terwijl tijd de ‘vorige keer’ een genot was, lijkt het nu wel een kwelling te zijn.... tijd hebben zonder de energie om er iets mee aan te vangen kan net zo lastig zijn als geen tijd hebben....  mensen met geen tijd zullen misschien niet snappen waarom ik zit te klagen, en ik hoop dat er nog een tijd komt waarin ik me ook zal afvragen waarom ik zat te ‘reutelen’ over alle zeeën van tijd die ik had, but where I’m standing right now, I’d go for no time but healthy any day.... maar goed, momenteel heb ik dus teveel tijd...en niet genoeg energie, gedachten of dvd’s om me bezig te houden... and it’s getting boring.... ziek zijn,... weer ziek zijn.... weer kanker hebben,... nog altijd kanker hebben...

14:10 Gepost door me, myself and cancer in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

Commentaren

Ik hoop mee dat je ooit terug verlangt naar veel tijd hebben. Onder andere omstandigheden dan.

Gepost door: zapnimf | 30-12-08

... Zo herkenbaar ... tijd lijkt altijd wel tegen te wringen ... zelden loopt ze mee op het tempo van onze wensen ... sterkte!

Gepost door: flupque | 31-12-08

Ik geloof je best, wat kan een mensenleven ineens een ommezwaai krijgen, zij het niet altijd wat je hoopte of wou...
Sterkte nog...

Gepost door: rikkert | 31-12-08

I know what you mean.
Liefs

Gepost door: Elly | 31-12-08

ja gelukkig nieuwjaar chica! tot gauw! x

Gepost door: saskia | 31-12-08

Hallo Elly heeft geschreven wat ik ook dacht!

Veel liefs voor de komende periode ,trek je maar op aan de kleine dingen des levens.
XXX

Gepost door: Ma Elly | 31-12-08

De commentaren zijn gesloten.