08-01-09

Zeebrasemfilet met knoflook en passievruchtenroom

Hoe minder ik eet, hoe obsesiever ik word over eten... ik scheur recepten uit tijdschriften en leer de tijdstippen van kookprogramma’s op Vitaya, VijfTV, BBC en zelfs ARD van buiten... Been there, done that,... ‘vorige keer’ was het ook zo, maar ik meen mij toch te herinneren dat er mij toen toch één dag per week een normale maaltijd gegund werd die niet meteen haar weg uit mijn lichaam zocht.  Deze keer lijkt echter alleen Danone Nutriday natuurlijk gesuikerd in mij te willen blijven, nog een geluk dat ik graag yogurt eet,.... want ik eet het ’s morgens, ’s middags en ’s avonds,... 7 dagen op 7, ik probeer wel eens iets anders, koude pasta, een slaatje, soep of beetjes van andere maaltijden die met veel liefde voor mij worden klaar gemaakt, maar als het er niet binnen de 15 minuten terug uit komt, dan houden maag- en darm klachten me wel een hele nacht of namiddag in foetus houding....

Dus fantaseer ik maar over al het lekkers dat ik zou eten of klaar maken indien ik alles zou kunnen opsmullen dat mijn hartje begeert.... ‘food-torture’ en ik doe het mezelf aan,..... vooral omdat ik mijn eigen ken, en weet dat ik ‘onder normale omstandigheden’ mij op de moeite zou steken om zo uitgebreid te koken voor 1 persoon,... dus ‘ zeebrasemfilets met knoflook en passievruchtenroom’ zou doorgaans niet eens in mij zou opkomen om klaar te maken, laat staan dat het ooit op het menu zou verschijnen,... maar sinds ik de foto ervan in de Libelle heb zien staan, fantaseer ik van de explosie van smaken van de passievruchten en de textuur van de zeebrasemfilet (wouldn’t recognise it if I saw it, but like the sound of it)  van het moment dat ik de ijskast open trek om mijn yogurtje eruit te halen tot het moment dat ik het lege pootje zuivel in de vuilbak kieper....

Ik denk dat het eigen is aan het beestje... het beestje de mens, that is... we willen altijd wat we niet hebben of kunnen krijgen, en kunnen zo amper, appreciëren wat we wel hebben.... niet dat er na 3 weken yogurt nog veel appreciërends over yogurt kan gezegd worden,...  Volgens trendwatchers en psychologen is dat eigen aan de generatie waar ook ik deel van uitmaak,... omdat alles binnen handbereik ligt omdat de marketing ons weet te overtuigen dat we gelukkig kunnen zijn als we maar het juiste geurtje dragen, het correcte crèmeke smeren en de laatste nieuwe design keuken in huis hebben, kunnen we gewoonweg niet meer, of eigenlijk nooit gewoon gelukkig zijn.... want de geur die vorige week in was, is nu al weer zo ‘out’ dat het geen spatje geluk meer kan garanderen.... Laat staan dat we weten om te gaan met ons ongelukkig te voelen (want dat is dan eigenlijk gewoon toegeven dat we het verkeerde geurtje gekocht hebben of de foute keuken hebben laten installeren) Omdat alles zo gemakkelijk te verkrijgen is, willen we steeds meer.... zonder er iets te moeten voor doen, behalve dan onze portomee boven te halen..... en niemand die er nog bij stil staat dat we eigenlijk totaal niet gelukkig zijn met altijd maar gelukkig te (moeten) zijn.... It’s not my line, en ik weet ook niet meer wie het zei, maar wat is er eigenlijk mis met zo nu en dan eens gewoon ongelukkig te zijn?

Moraal van het verhaal? De volgende keer dat ik de ijskast opentrek en er een yogurtje uithaal, ga ik gewoon erkennen dat ik mij op dat moment ongelukkig voel omdat ik weeral en nog maar eens een yogurtje eet. Punt. Niet meer dan dat, ... ik ga echter niet meer aan de verleiding toegeven om mijn eigen te kwellen met de gedachte dat ik gelukkiger zou zijn moest ik eigenlijk tajine met komijn, pompoen en wortel eten,... No, no, no, no.....

 

Moi vs. Kanker: 1-0.... joehoe!!!

09:24 Gepost door me, myself and cancer in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

Commentaren

hoe zeggen ze dat in 't Engels: beat the shit out him!
go for it!

Gepost door: Evy | 08-01-09

hoe zeggen ze dat in 't Engels: beat the shit out of him (de kanker)
go for it!

Gepost door: Evy | 08-01-09

Hallo Klopt!
Verzorg je goed,en geniet van wat je wel kan.
Warme groetjes uit de kempen!

Gepost door: Ma Elly | 08-01-09

O gruwel, alleen yoghurt!

Gepost door: zapnimf | 09-01-09

1-0 geen slechte score!
Zeer zeker mag je je af en toe eens ongelukkig voelen en medelijden hebben met jezelf... Maar straks weer kop op hé!!! Knock them death die snoodaards!

Gepost door: rikkert | 09-01-09

Hallo, je hebt echt het recht je af en toe 'rot' te voelen... zoveel temeer kan je genieten van de goede en gelukkige momenten !!!
Heel veel lieve groetjes en een prettig weekend.

PS: sorry dat ik niet vaker een reactie nalaat (ik kom wel regelmatig eens piepen), maar mijn vingertoppen zitten in een stom verbandje (nagels breken en vormen kloven tgv de behandeling tegen dat monstertje) en dan moet je maar eens proberen te typen, moeilijk hoor!!!!

Gepost door: anita-angèle | 10-01-09

Lekkere maaltijd Hoop dat je zaterdag een lekkere maaltijd met ons (CCCkes) kunt nuttigen. Je verdient het alleszins!

Knuf

Gepost door: GI Sanne | 12-01-09

... 1-0 zo is dat! Heel herkenbaar inderdaad. En één van de moeilijkste veldslagen. De illusie dat je geluk afhankelijk is van al dat materiële ... maar zelfs met dat te aanvaarden, gemakkelijk blijft dat yoghurt-dieet niet. Ik at ook graag platte kaas (de 40 procent vet versie van rotselaer)met suiker.Misschien als kleine variatie op de yoghurt?

Sterkte!

Gepost door: flupque | 15-01-09

De commentaren zijn gesloten.