05-02-09

De mooiste woorden komen soms uit een onverwachte hoek

Ik heb veel geleerd

In die dagen dat ik ziek was.

Nooit was ik zo dankbaar om het leven.

Nooit merkte ik al die kleine dingen op:

Vogels die voorbij vliegen

De zon die komt kijken

En de maan die bij je blijt

Tijdens een slapeloze nacht.

Nooit gaf ik me zo over

Aan de kennis en toewijding van anderen.

Nooit begreep ik beter

Dat je wel nodig bent

Maar nooit helemaal onmisbaar.

En nooit besefte ik zo erg

Dat het er minder op aankomt

Om straks weer veel te doen,

Maar om datgene wat je doet

Goed te doen.

 

Kardinaal Godfried Danneels

09:06 Gepost door me, myself and cancer in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

Commentaren

onverwacht! indeed, uit onverwachte hoek zeer mooie en wijze woorden... heel herkenbaar ook hé!
al lezende dacht ik dat jij ze zelf geschreven had, tot de kardinaal te voorschijn kwam...
sterkte nog hé meid!

Gepost door: tricky | 05-02-09

mooi Inderdaad, heel mooi geschreven ... en heel herkenbaar ... ik laat die momenten van "oog voor wat telt" mij ook graag welgevallen ... alleen liefst zonder het ziek-zijn gedeelte ... maar ergens toch een vreemd soort van troost tijdens zware dagen ...

Gepost door: flupque | 05-02-09

Schoon, schoon, schoon!
En herkenbaar!

Knuffel
Wenneke

Gepost door: Wenneke | 05-02-09

Heel ... .. herkenbaar :o)

Knuf

Gepost door: GI Sanne | 05-02-09

zóóóóó mooi...

Gepost door: rikkert | 05-02-09

Uh? Heeft die dan ook kanker (gehad)?

Gepost door: zapnimf | 10-02-09

De commentaren zijn gesloten.