30-03-09

Stout

Soms doen we gewoon eens lekker stout.... dan luisteren we ( as in me, myself and I) niet naar mijn lichaam, dan doen we gewoon of we geen kanker hebben.... dan eet ik meer dan goed is voor mijn maag omdat ik er gewoon zin in heb, dan ga ik later slapen dan goed is omdat ik toch het gevoel wil hebben dat ik een dertig-jarige ben en geen drie-jarige die om 8h in bed moet....dan wandel ik verder en langer dan goed is voor mijn benen en lijfje..... soms doen we gewoon eens niet aan kanker....soms leven we gewoon eens... en genieten we van het moment.... en denken we niet aan wat er volgt, de maag die overhoop ligt, de spier- en gewrichtenpijn, de vermoeidheid.... soms zijn we gewoon eens wie we zijn, zonder kanker... 

10:18 Gepost door me, myself and cancer in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

27-03-09

Zoonlief

‘Mama, als ik groot ben word ik ook mama, dan kunnen wij samen mama zijn!’ fluistert zoonlief terwijl ie zijn neus tegen de mijne drukt.... ik ben geen plakker, nooit geweest, ik kan er zelfs niet tegen om de aanwezigheid van een ander lichaam in mijn bed te voelen, maar ik zou niet meer aan mijn dag kunnen beginnen zonder mijn ‘plakmoment’ met zoonlief...Nadat de wekker is afgelopen, genieten zoonlief en ik vaak nog 20 minuutjes van de veilige warmte van mijn bed voor we aan onze ochtendroutine beginnen... ‘k heb nooit gesnapt wat ‘Flair’-vrouwen zo fantastisch vonden aan het ruiken van de lichaamsgeur van hun partner bij het ochtendgloren tot ik op een morgen zoonlief z’n volle bos haar in mijn neus voelde kriebelen terwijl ie zich tegen me aan nestelde....  mijn neusgaten werden gevuld met de overheerlijke geur van ‘liefde’ waar ik een instant smile van kreeg .....

Zoonlief.... ik kan uren over hem praten.... hij heeft me danig veranderd, de kleine man van mijn leven... Hij heeft me volwassener gemaakt (omdat ik nu verantwoordelijkheden en zorgen hebben die ik voor hem niet kende) maar tergelijkertijd ook kindser (we kunnen beiden buikpijn krijgen van het lachen als we de klinkers van de woorden door andere klinkers veranderen)... Zijn komst heeft me sterker gemaakt maar ook kwetsbaarder, ...  Hij heeft me zoveel gegeven op zo’n korte tijd en dan nog eens allemaal zonder het zelf te beseffen...

Vandaag is ie 3 jaar geworden... 3 intense jaren vol ontroering, verbazing, verwondering en bewondering...3 jaren die me zo benieuwd maken naar wat hij me nog allemaal zal leren, wat we nog samen zullen ontdekken en beleven... 3 years that make me long for more....

09:03 Gepost door me, myself and cancer in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

20-03-09

De zon...

Wat een verschil dat een paar straaltjes zon kunnen maken... hopelijk blijft ze effe!

09:08 Gepost door me, myself and cancer in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

18-03-09

Grey's anatomy in Jette...

Of ze zo dramatisch, ambitieus en hitsig zijn als Meredith & co weet ik niet, maar er is weer een nieuwe lichting 'interns' neergestroken in het oncologische centrum van Jette.... Jonge mannen in een witte doktersjas het heeft wel iets,... iets om naar uit te kijken toch,.... want jonge dokters hebben ook een andere (lees: interessante) aanpak... zo moest ik onlangs doen alsof de hand van de dokter de kanker was en er eens heel hard op slaan,... ik heb me ingehouden, want ik denk dat moest ik me echt laten gaan hebben, hij de rest van de dag zijn pen niet meer had kunnen vasthouden... verder deed ie ook allerlei reflex-testen, onderwierp ie mijn rechterborst aan een onderzoek, bestudeerde hij uitvoering mijn litteken.... Heel anders dan Wijze 1 en Wijze 3,....

In de Humo was er een jaar terug eens een reeks over jonge dokters, en in het interview zei één van die jonge witte jassen dat oncologie eigenlijk de crème de la crème was (en de 2 andere jong jassen knikten instemmend)... Dat waren zijn letterlijke woorden,... crème de la crème....Ik heb dat eigenlijk nooit begrepen, ik snap niet wat ze daarmee bedoelen,... is het omdat het technisch gezien het interessants is?... Omdat oncologie zo breed is?... Omdat het, gezien het aantal stijgende aantal kankergevallen, werkzekerheid biedt?...

09:44 Gepost door me, myself and cancer in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

16-03-09

Chronische en acute sinusitus

I'm no superwoman..... maar pijn is voor watjes.... zo heb ik ooit, volgens een sportarts, 2 jaar langer dan mogelijk op een voet rondgelopen waarvan de ligamenten volledig gescheurd en kapot waren,..... Niet dat ik daar nu trots op ben, want dat toont eigenlijk maar aan hoe weinig respectvol ik met mijn lichaam omspring, maar pijn is er om te verbijten en niet om over te reutelen..... behalve dan als het hoofdpijn is..... echt, ik kan niet tegen hoofdpijn,.... ik word er zot en onnozel van.... Ooit het gevoel gehad een stuk van je hoofd te willen wegsnijden? Ik deze week wel... Sinds vorige dinsdag heb ik barstende hoofdpijn, non-stop, enkel als ik stil lig en mijn ogen sluit gaat het een beetje beter...

Vorige week woensdag had ik mijn wekelijkse afspraak in het ziekenhuis en vertelde ik de assistent van wijze 1 over mijn barstende hoofdpijn, voor ik het goed en wel besefte lag ik onder een scanner,.... in lichte paniek, want de assistent wou checken of er geen uitzaaiingen in de hersenen waren, en nu zal de goede man wel gelijk hebben gehad om het zekere voor het onzekere te nemen, maar ik had mijn hoofdpijn tot dan toe geweten aan de chemo (een 'nieuwe' bijwerking) en niet aan uitzaaiingen..... uiteindelijk bleek het allemaal veel paniek om niets, want ik heb gewoon chronische en acute sinusitus..... nu, ja gewoon.... ik vind dit heel pijnelijk en vervelend en heb de voorbije dagen vooral veel moeten rusten en slapen (nog meer dan anders).... ik krijg er nu medicatie voor en het begint langzaam te gaan,...... maar dit wil ik toch niet meer meemaken,... ik gaf zelfs over van de hoofdpijn..... Ja, nu doe ik gewoon een beetje zielig, maar het is wel waar,....

09:33 Gepost door me, myself and cancer in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

11-03-09

Fase 3

Onlangs kon ik bij de broodjeszaak niet op het woord ‘augurkjes’ komen,.... ik heb dan maar een broodje Américain met ajuin en die groene schijfjes besteld... Ik weet dus dat het zo ver is.... Fase 3, zoals ik het noem, van de chemo...  ‘Ervaringskundige’ zijnde is het me opgevallen dat de bijwerkingen van chemo afhangen van hoe ver de chemokuur gevorderd is....Zo is er fase 1 (1-6 chemo) met de typerende misselijkheid,  sterk verstoorde stoelgang, verminderde eetlust, acute aanval van vermoeidheid bij het uitvoeren van dagdagelijkse taken...gevolgd door fase 2 (6- 12 chemo) gekenmerkt door het verlies van smaak, haarverlies, moeten rusten voor en na bezoekjes en activiteiten, constant koud hebben (in de winter dan toch), ‘gewone’ dingen doen als aankleden vergt meer en meer energie, gerimpelde vingers en dan uiteindelijk fase 3 (12+) met zijn spierpijn en gewrichtenpijn, overheersende vermoeidheid die het bijna onmogelijk maakt om nog veel te plannen, serieuze gaten in het geheugen, gebrek aan concentratie....‘Erger’ dan dit werd het de vorige keer niet, nu ik deze keer meer chemo ga krijgen, ben ik benieuwd of er nog een fase gaat volgen..... I’ll keep you guys posted...

09:09 Gepost door me, myself and cancer in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

05-03-09

PET-CT

De wondere wereld van chemo.... alles gaat de goeie richting uit.... wijze 1 is blij, ik ben blij,... maar we gaan wel nog 2 maand verder met chemo,... wat dan  deweer onbegrijpbare logica van chemo is,... het gaat goed, dus bombarderen we nog een beetje verder,.... en na de chemo zou er eventueel bestraling volgen,... dus we zijn nog een tijdje zoet, maar het gaat wel de goede richting uit.... en dat is het allerbelangrijkste!!!!!

09:36 Gepost door me, myself and cancer in Algemeen | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

02-03-09

Tram 3

Vorige vrijdag zijn we op tram 3 gestapt... Sommigen zien daar op tegen, ik niet... ik ben er met een glimlach opgestapt... na de 'roaring twenties' ben ik wel benieuwd naar wat mijn dertiger jaren mij gaan brengen.... Ze zijn alvast in stijl (en met een kleedje) ingezet. Op mijn verjaardag zelf heb ik mij echt laten gaan en samen met mijn oom die op dezelfde dag jarig is, heel 'sjiek' gaan eten in Duinbergen (Sel Gris- voor de kenners, een echte aanrader). Op zaterdag in jaren 20 outfit maar met een knipoog naar de jaren 30 (het visueel laat ik aan jullie verbeelding over) een heerlijke en vooral heel leuke lunch gehad met een paar vriendinnen en op zondag lekkere pizza gaan eten in Blankenberge (volgens mij hebben ze daar de beste en luchtigste pizza van het land) met zoonlief, ouders en broer en diens verloofde..... 3 dagen feest dus voor mijn 30!!! En deze zomer, als de chemo achter de rug is, de energie terug op peil is, en de haartjes terug op mijn hoofd staan geven we een groot feest... maar vandaag doen we het heel kalm aan, genieten van een badje en de rust.... chemo heb ik deze week pas op woensdag, samen met de resultaten van de PET-CT...

10:23 Gepost door me, myself and cancer in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |