24-06-09

Absurdis Absurdum

Sinds er chemo door mijn aderen stroomt heb ik al menig bizare, angstwekkende en absurde droom gehad, maar deze slaat werkelijk alles:

In deze specifieke droom ga ik op bezoek bij een vriendin, ....op het moment echter, dat ik bij haar aanbel besef ik ineens dat ze nog maar letterlijk terug is van een reis (de nacht dat ik deze droom had ging ook vooraf aan de dag dat er een vriendin zou terug komen van een reis, dus tot hier toe is er nog niks bizars aan mijn droom)  en dus bijgevolg nog heel moe is van de jetlag. Maar dat inzicht kwam dus net ietsje te laat, want een vriendin met wallen van hier tot Tokyo onder haar ogen opent de deur. Ik verontschuldig me, zij zegt dat het niet erg is, terwijl ik duidelijk zie dat ze veel liever in haar bed zou liggen en terwijl zij daar zo zielig en duidelijk tegen de slaap vechtend aan haar deur staat, denk ik: ‘jeezes, wat een debiel begin voor een droom is dat nu? Had je nu echt bij niemand anders op bezoek kunnen gaan?’ En de setting verandert volledig...Nu zit ik in een sofa met een uitermate interessante en knappe man, zo’n beetje een Hugh Grant look-alike (jaja, ik weet het, je hebt het voor dit type of niet, maar ik heb het wel voor, voor dit sullige ‘bad-boy’ typetje... he’s my ‘dream’guy (haha)...), en we moeten elkaar al een tijdje kennen want we voeren een boeiend gesprek zonder ongemakkelijke stiltes en ineens zegt hij:’ Weet je, jij bent zo’n fantastische, uitzonderlijke vrouw die zoveel kracht en zelfzekerheid uit straalt,... maar.... Ik denk: ‘nu komt het, nu gaat hij zeggen dat ik kanker heb en dat dat hem belet een relatie met mij aan te gaan’ waarop ik mij naar een dienblad op wieltjes vol met karaffen wijn en wiskey begeef (Ik kijk de laatste tijd regelmatig naar films en series die zich afspelen in de jaren ’20, en op het moment dat er een gevoelig onderwerp wordt aangesneden begeeft één van de personages zich bijna altijd naar zo’n dienblad op wieltjes) en dan zegt hij dus:’ je bent te mager voor mij!’ (Nu, weet ik dat je het aan dit blogje niet kunt zien, maar ik ben alles behalve mager, laat staan TE mager,....ik mag dan wel een flink pak kilo’s kwijtgespeeld zijn door de eerste chemo, ik ben nog altijd ‘average’) Ik sta, zoals het een echte dramareeks eer aandoet met mijn rug naar hem (ha, ja, want in ‘days of our lives’ staan de personages ook altijd tegen een rug te praten op het moment dat ze hun ware gevoelens uiten) en knal kwaad een paar ijsblokjes in mijn glas terwijl ik denk: ‘deze droom wordt gewoonweg stommer en stommer, had je nu echt niet een beetje beter en langer kunnen nadenken vooralleer aan deze droom te beginnen?’.... En opnieuw verandert de setting, nu bevindt ik me in een groot huis met in elke kamer een persoon die ik vaag ken, ... ik wandel van kamer tot kamer en observeer de mensen, hun handelingen en conversaties en kom tot de conclusie dat sommige mensen toch anders zijn dan  voor wat ik hun aanzien had en dat dan weer anderen precies zijn zoals ik verwacht had. Plots sta ik in de tuin, en in de verte komt er een lange, graatmagere, stijlvol gekleede blonde pannelat op me afgewandeld... ineens staat ook de Hugh Grant look-alike naast mij, met in zijn hand het glas waarin ik boos de ijsblokjes had gesmeten (!!!) en hij zegt:’ Niet jaloers zijn, hé maar dat is mijn ex en nog steeds mijn grote liefde!’ Op dat moment draai ik me om en roep (zoals mensen in de camera zouden roepen moest dit een film zijn): ‘Ok, nu moet je echt wakker worden want deze droom trekt echt op niks meer! Hup, opschieten, wakker worden’ En ik word inderdaad wakker.

Bizar hé, dat je je er zo bewust van kan zijn dat je aan het dromen bent?

18:51 Gepost door me, myself and cancer in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

Commentaren

lol Lang leve absurditeit! Een ding had die knapperd toch goed: fantastische, uitzonderlijke vrouw die zoveel kracht en zelfzekerheid uit straalt ... ja wie anders protesteert er tijdens zijn REM-slaap tegen het laag entertainmentsgehalte haha! Eens proberen of het ook helpt bij mijn stressdromen!

Gepost door: flupque | 24-06-09

Dat was niet simpel die nacht denk ik he ,maar zoals het spreekwoord zegt ,dromen zijn bedrog,dus .........
Groetjes uit de kempen waar het vandaag heel warm was.
Maar mij hoor je niet klagen hoor,vandaag in gezelschap van onze dochter Elly genoten van alles en nog wat zoals braderij ,terrasjes ,lekker eten ,kopen wat we graag hadden ezv
Alleen veel te druk voor Elly,en eerlijk voor mij ook.
Maar zoals Elly haar weblog zegt "PLUK DE DAG"

Groetjes

Gepost door: Ma Elly | 24-06-09

Ik droom niet graag. Hoe minder ik mij kan herinneren, hoe liever.

Gepost door: zapnimf | 24-06-09

Spannend! super gewoon hoe je dit vertelt! ik ken dat: het willen sturen en beïnvloeden ven een droom en geïrriteerd raken als die niet loopt hoe je wil... je hebt alvast heel veel originaliteit in je en dat op zich zegt veel over je in de positieve zin ... :-) ... kan je volgen???

Gepost door: tania | 25-06-09

Heel bizar!

Gepost door: rikkert | 26-06-09

Wat gek is dat! Ik herinner mij zelden iets van een droom en als ik jouw verhaal lees, is dat maar goed ook.

De Mojito was inderdaad in de strandbar van Heist. Leuk zitten daar hé.

Groetjes

Gepost door: Elly | 26-06-09

De commentaren zijn gesloten.