15-07-09

Handdoek in de ring

Ik heb lang zitten nadenken over hoe ik het volgende nieuws best breng,... en ben er eigenlijk nog steeds niet uit.... dus ga ik het gewoon maar zeggen,.... maar het is gedaan, over and out.... mijn lichaam wil niet meer, of kan niet meer..... De voorbije 7 maanden chemo hebben niks opgebracht, behalve dan dat ze mijn lichaam volledig hebben uitgeput.... maar er is geen enkele vooruitgang geboekt, au contraire zelfs, mijn hele lever is nu aangetast door de uitzaaiingen... En er zit niks meer in de trukkendoos van Wijze 1 om die uitzaaiingen weg te toveren.

Sinds begin juni worstel ik met een bronchitis waarvoor ik zware antibiotica moest nemen... terwijl ik eerst nog dacht dat de extreme vermoeidheid en de opgeblazen lever en buik een gevolg waren van die antibioticakuur, heeft een PET-CT scan vorige week echter bevestigd dat de kanker de bovenhand neemt. Maandag heeft wWjze 1 beslist de chemo stop te zetten en over te gaan op Novalbine, met de bedoeling de huidige situatie nog zolang mogelijk stabiel te houden....

Je weet ergens wel dat dit moment er ooit zal komen, maar toch lijkt alsnog te vroeg en vooral geheel onverwacht te komen. Mijn lichaam gaf de laatste weken echter wel signalen dat er iets niet klopte, extreme pijnen, vermoeidheid en een opgezwollen buik en lever deden wel vermoeden dat er meer aan de hand was dan 'chemo-moeheid'.

Ik heb geen idee hoe de komende dagen, weken, maanden er gaan uitzien, ... ik hoop dat ik misschien weer wat meer zal schrijven... momenteel beleef ik alles een beetje in een waas, mede door de pijnstillers die ik krijg veronderstel ik,... ik kan ergens niet geloven of vatten dat 'het echt is'.....

17:10 Gepost door me, myself and cancer in Algemeen | Permalink | Commentaren (21) |  Facebook |

Commentaren

Verdomme toch wat een shit. Sorry voor de woordkeuze, maar dat is het eerste wat in me opkomt.

Laten we hopen dat de Navelbine nog een tijdje zijn werk doet en dat je levenskwaliteit niet te erg aangetast wordt.

En natuurlijk is het te vroeg, veel veel veel te vroeg zelfs, maar die stomme K houdt daar geen rekening mee.

Bah, ik word hier heel verdrietig van.

Dikke knuffel

Gepost door: Elly | 15-07-09

waarom Mijn hartje breekt.

Alls in mij wil roepen en tieren maar het haalt niets uit. Maar ik wil het toch neerschrijven met een uitroepteken: verdomme !

Met in m'n achterhoofd de herinnering aan het weekendje weg met ons groepje.

Veel liefs voor jou, die kleine knapperd en je familie en naaste vrienden.

Katleen

Gepost door: Katleen | 15-07-09

Wat verschrikkelijk. Heel veel sterkte voor jou en degene die je lief zijn.

Gepost door: Petra | 15-07-09

Ik word helemaal stil...heb er geen woorden voor...zou alleen eens heel hard willen vloeken...
Ik haat die rot K

Nog heel veel sterkte meid!
Wenneke

Gepost door: wenneke | 15-07-09

Tranen Helder water, diep vertroebeld door mijn tranen
Druppels die zich ongestoord een weg banen
Tranen zijn emoties die zich van de ziel los weken
Gevoelens komen los die zo goed verstopt leken
Trillend hart, door tranen gerust gesteld
Tranen zo zwaar dat het je hart kwelt
Een rivier ermee bouwen, omringt door brokken verdriet
Zo de ogen spoelen, niemand die je gevoelens dan nog ziet

veel sterkte en een dikke knuf

Gepost door: GI Sanne | 16-07-09

Dag,

Ik ken je niet maar volg je blog wel al even. Ik was ervan overtuigd dat je het met je strijdlust zeker zou halen. It sucks

Ineke

Gepost door: Ineke | 16-07-09

Verdekkeme ....die stomme K toch !!!
Uit het diepste van mijn hart stuur ik je een héle dikke knuf !!!

Gepost door: Hello | 16-07-09

Ondanks het warme weer, heb ik het koud bij het lezen van jouw postje.
De ontgoocheling is groot en woorden heb ik er niet voor.
Hopelijk kan men de K onder controle houden.
Veel sterkte.
groejtes Katy

Gepost door: katy | 16-07-09

Waardeloos Getverdemme! Ik vloek eigenlijk nooit, maar in dit geval kan ik niet anders. Wat is kanker toch een K-ziekte! Het greep me erg aan, toen ik je verhaal las.

veel liefs en heel sterkte

Gepost door: Barbera | 17-07-09

Je verhaal spookt al 2 dagen in mijn hoofd en laat me niet meer los!
Het is verdomme zo oneerlijk en klote!! Sorry van het taalgebruik maar met zo nieuws kan ik niet anders.

Ik volg al een hele tijd je blog en hoopte dat de chemo zou aanslaan en dat je levenslust de K wel zou verslaan maar niets is minder waar.

En natuurlijk is het vroeg, veel te vroeg maar hopelijk kan de Navelbine de situatie nog een hele tijd stabiel houden.

Veel sterke en dikke knuffel,

Corina

Gepost door: corina | 17-07-09

Mijn haar staat recht op mijn armen, tranen staan in mijn ogen...
Wat kan ik nu zeggen ? Hier schieten woorden tekort.
Kon ik je maar een dikke knuffel geven.

Gepost door: els | 17-07-09

Was een paar dagen niet meer op je blogje geweest... Ik zit hier bij het zwembad met mijn laptop, maar kan mijn tranen niet bedwingen... het kan me niet schelen...

Ik ben zo verdrietig, kan nauwelijks geloven wat ik lees..., natuurlijk verwachtte ik geen hocus pocus, maar dit... zo oneeerlijk is dit...

Ik sta zo machteloos...

knuffel,

Gepost door: rikkert | 17-07-09

ook hier... alleen maar tranen en een stil zwijgen of een hard roepen en tieren... iets ertussenin kan niet weergeven wat ik voel... het is zo godverdomd oneerlijk en rot!
en ik moet denken aan wat je schreef op die papieren wensballon in januari... 'binnen 50 jaar met een glimlach aan dit weekend terug denken...'
dappere meid, je hebt gedaan wat je kon, maar die kl***ziekte is zo'n ongelijkwaardige en oneerlijke vijand, verwijt jezelf niets ajb, maar geniet nog zoveel je kan, samen met je lieverd en alle andere lieve mensen om je heen, van de tijd die je nog rest!
veel sterkte voor jou en je naasten...
tricky

Gepost door: tricky | 19-07-09

Wat erg...ik weet niet goed wat te zeggen...
Ik wens je erg veel kracht en denk aan je.

Gepost door: tijdtussendoor | 19-07-09

We kennen elkaar niet, maar ik volg je weblog, waar ik een keertje toevallig op terecht kwam, al een hele tijd. Het greep me meteen bij de keel en ik was -en ben - heel erg onder de indruk van hoe je je strijd en de goede en slechte tijden beschrijft. Ik ben zelf ook een moeder van jonge kinderen en mijn hart krimpt in elkaar bij jouw laatste nieuws. Meid, dat is te veel en te oneerlijk. Ik wens je heel veel moed en heel veel mooie momenten met je kleine man.

His

Gepost door: His | 19-07-09

Hallo,

We volgen je de hele tijd en iedereen moedigt je aan waar het kan. Zolang er hoop is, zijn we blij voor jou. Dat valt nog makkelijk te verwoorden. Maar nu... Dit is zwaar. Konden we maar iets doen, want qua woorden schieten we toch tekort. Veel moed meisje.

Gepost door: tania | 19-07-09

Hoe verdriet uitdeint
zoals een kei
die keilt over water ...

Gepost door: Uvi | 19-07-09

Veel sterkte meid, sterkte om het te aanvaarden, te verwerken en toch nog te genieten van iedereen rond jou.
Het is zo klote.. wish i could do more...
Didier (man van mieke)

Gepost door: didier | 20-07-09

Het is nu eventjes héél stil bij mij geworden.

En zoveel nieuws kan ik hier nu ook niet schrijven. Veel mensen voor mij hebben geprobeerd woorden te vinden.
Maar er zijn gewoon geen woorden!
Probeer nog van elk klein momentje te genieten, hoe subtiel en onbelangrijk het ook lijkt.
Liefs
Heidi (Grote Zus Mieke)

Gepost door: mamaHeidi | 20-07-09

Adembenemend pijnlijk, dit.
Ik wens je de komende tijd veel sterkte toe en vooral veel warmte vanuit je omgeving.
Een dikke knuffel van ons heb je in ieder geval.

Alle liefs !

Gepost door: Noalinne | 22-07-09

... ...Leegte ... lieve help wat een leegte overvalt me bij dit nieuws ... een leegte die zich langzaam vult met een allesomvattende angst ... Lieve sterke madame ... ik heb maar een heel klein stukje van je leren kennen tijdens ons weekendje ... maar wat ik zag was een fantastische lieve en intelligente vrouw,een lieve mama zoals je je ook toont in je blog. Wat een absurditeit dat die verdomde kanker alles zo kan ... Er zijn geen woorden die dit kunnen verzachten ... ik hoop ... ach ... ik huil gewoon even mee met de rest hier ...

dikke knuffel

Gepost door: flupque | 25-07-09

De commentaren zijn gesloten.