26-07-09

Energie

In mijn slaapkamer staan 3 foto's van zoonlief en mezelf die op een paar luttele seconden van elkaar genomen zijn... Het resultaat van een geslaagde poging om zoonlief lang genoeg in de lens te doen kijken om toch één deftige foto te hebben. De foto's zijn iets langer dan een jaar geleden genomen... toen ik zowel fysiek als mentaal bruiste van de energie,... de zomer stond voor de deur, ik was trots op mezelf dat ik de stap om bij de ex-hubbie weg te gaan eindelijk had gezet, en zoonlief en ik fietsten en picknickten elke dag dat het een lieve lust was... ik voelde me goed en dat straalt ook van de foto's af.... Toen ik vorig jaar naar die foto's keek moest ik denken aan het jaar daarvoor, aan de zomer daarvoor, hoe anders die was,... moe en ziek op de sofa met geen fietstochtjes in het vooruitzicht maar tripjes naar het toilet... en ik maakte me de bedenking hoe anders alles op een jaar toch kan zijn... hoe een jaar letterlijk een wereld van verschil kan zijn of maken.... Aan voorspellingen voor deze zomer heb ik me toen niet gewaagd, maar ik heb me wel afgevraagd hoe 'anders' deze zomer zou zijn...

Dat hij zo 'anders' zou zijn had ik nooit gedacht, of durven denken... ik dacht, hoe naïef het misschien ook lijkt, dat ik het ergste wel gehad had,... dat ik de uitzondering was op de regel die wel zou genezen van kanker met uitzaaiingen,... dat het nu, op alle gebied, eigenlijk slechter zou zijn dan 2 zomers geleden had ik echt niet verwacht... echt niet,... de energie die die 3 foto's van vorige zomer zo bijzonder maakt is ver zoek.... zelfs uitjes met een rolstoel worden vermoeiend,... hoe erg dat ook klinkt... En terwijl mijn ouders me dapper rondrijden verbaas ik me over de energie die iedereen rondom mij lijkt te hebben,... mensen die gewoon van punt A naar punt B lopen zonder dat het enige moeite van de wereld lijkt te kosten, kinderen die springen, zich laten vallen en dan weer onvermoeid verder lopen... ik snap niet waar ze de energie halen, en verbaas er me over dat het me zo verbaast dat iedereen zoveel energie lijkt te hebben... want ik had nooit verwacht dat ik zo snel zo weinig energie zou hebben,... als ik bedenk wat ik vorige maand nog kon en nu eigenlijk al niet meer...

Maar we gaan niet reutelen, dat kost ook energie,...;)...

13:04 Gepost door me, myself and cancer in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

Commentaren

hei, ik kan me jouw ontgoocheling héél goed voorstellen. Geniet van de goeie en mooie momenten. Geniet.
Als het help de frustratie, deontgoocheling , de ... van je af te schrijven, laat het dan niet.
Laat het maar komen.
Sterkte en vele lieve groetjes
Katy

Gepost door: katy | 26-07-09

Vaak zeggen we 'had ik maar een glazen bol...', misschien maar goed dat we die niet hebben, zodoende heb je alleszins vorige zomer met volle teugen genoten en hoop gekoesterd.

Dikke steun,

Gepost door: rikkert | 26-07-09

Ik sluit me aan bij Rikkert. Het lijkt me beter dat we het allemaal niet op voorhand weten want dan zou het ons waarschijnlijk vaak verhinderen om van mooie momenten te genieten.

Ik stuur je wat (zonne)-energie en een dikke knuffel

Gepost door: Elly | 27-07-09

... Dikke knuffel ... Ik wou dat ik iets meer kon schrijven ... liefs

Gepost door: flupque | 27-07-09

zo herkenbaar, je geest wilt wel maar je lichaam laat het langzaam bij betje afweten...
maar wat je zegt klopt ook; reutelen kost ook wer energie

sterkte

xxx dee

Gepost door: Debra | 27-07-09

ik wens je heel veel sterkte en kracht !
vechtlust niet laten vallen!
trek je op aan die mooie foto's en herinneringen!
ik denk aan u, groetjes en nog veel genieten van elkaar , oke?, doen he!!

groetjes annemarieke, knuffel!

Gepost door: annemarieke! | 28-07-09

De commentaren zijn gesloten.