06-08-09

Snelheid

Als de tijd je vijand wordt, is hij meedogeloos... en dan heb ik het niet over de strijd tegen grijze haren en rimpeltjes maar de zeeën van tijd die je als jonge vrouw nog dacht voor je te hebben, maar ineens toch niet meer blijkt te hebben... Als die zee van tijd eigenlijk maar een kleine plas lijkt te zijn....

Palliatieve thuiszorg, pijnbestrijding, palliatieve premie, pijnpleisters, levenskwaliteit, levensduur, wilsbeschikking, terminaal etc. een heel nieuw woordenjargon heeft zich de voobije weken genesteld in de gesprekken met wijze 1, sociale assistenten, verpleging, ouders en vrienden.... Sommige woorden krijg ik gemakkelijk over mijn lippen, andere komen er minder gemakkelijk uit, en een paar anderen krijg ik er nog helemaal niet uit.... Iedereen zegt me dat ik het tijd moet geven om te wennen aan het idee, dat ik met de tijd wel zal weten hoe ik er mee moet om gaan, ... maar dat lijkt me juist zo ironisch, want naar mijn gevoel heb ik die tijd niet, verlies ik misschien zelfs kostbare tijd door te zitten wachten op het moment dat het went, dat ik weet hoe ik er mee moet omgaan, dat ik weet wat ik met mijn tijd wil doen,...

Mid-vorige week bekroop me dan ook ineens een beangstigend gevoel dat ik misschien zelfs minder tijd heb dan ik dacht te hebben, dus heb ik Wijze 1 gevraagd om, in de mate van het mogelijke, dagen, weken, maanden op mijn 'tijd' te plakken... Ik zat te trillen als een blad toen ze me uitlegde hoe moeilijk dat was, maar dat het 'worst-case scenario' 3 maand was en in het beste geval een jaar, maar dat de levenskwaliteit van de laatste maanden van dat jaar waarschijnlijk niet heel hoog zouden liggen. Dus voor haar kijken we eigenlijk naar een periode van 3 tot 6 maand... En hoe raar dit ook klinkt, toen ze dat zei was ik ergens een beetje opgelucht,... don't get me wrong,.... 3 tot 6 maand is peanuts, is unfair, is dikke shit,... maar het is meer dan een paar weken waar ik ondertussen een beetje voor begon te vrezen afgaande op al het nieuwe vocabulair dat op me werd afgevuurd.... Ik weet ook dat 3 tot 6 maand ook maar koffiedik kijken is,... maar het geeft me wel het gevoel dat mijn waterplas minder klein is dan ik effe dacht... En het geeft me 'tijd' om iets mee te doen, om dingen in orde te brengen die in orde moeten gebracht worden, om momenten te beleven die ik nog wil beleven, om afscheid te nemen om de manier dat ik en anderen van elkaar afscheid willen nemen...

Niettemin blijft het oneerlijk... niettemin zou ik willen dat ik 'gracefully'oud zou kunnen worden, dat ik potjes koop voor mijn rimpeltjes en verfjes voor mijn haar... dat mijn strijd tegen de tijd de typisch Westerse strijd tegen ouderdom is en niet een strijd om nog zoveel mogelijk mooie momenten met zoonlief... Het is en blijft zo unfair...

 

11:00 Gepost door me, myself and cancer in Algemeen | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |

Commentaren

Ik ben het er dik mee eens :het is en blijft unfair .
En verder sta ik hier met m'n mond vol tanden .Ik wou dat ik wist wat ik nu kan neertypen om je effe een goed gevoel te geven ...Maar 'k moet het laten bij : ik geef jou een superdikke knuf !
Ps : ...ik denk dat je al onze knuffen binnenkort kotsbeu bent .Maar neem ze toch maar aan . Ze zijn superwelgemeend !

Gepost door: Hello | 06-08-09

Unfair it is.

Zou hier vanalles wil neerpennen maar ik vind gewoonweg de juiste woorden niet, als die er al zijn.

X

Gepost door: Elly | 06-08-09

héél erg oneerlijk...ik heb er gisteren voor het slapengaan aan liggen denken...hoe ik ermee zou omgaan. Ik ben zelf begin de 30 en heb nog zoveel plannen. Jouw verhaal brengt héél nieuwe inzichten. Meer dan ooit besef ik dat we er verdomme hier en nu moeten van profiteren want dat ons net hetzelfde lot kan te wachten staan als jou.
Ik denk ook vooral aan je zoontje. Daarom zou ik je aanraden om jezelf nu al zoveel mogelijk 'tastbaar' te maken in zijn toekomst...In filmpjes, in schrijfsels ...Ik weet zeker dat dat belangrijk zal zijn voor hem, en voor jou is het een manier om op de belangrijke momenten in zijn toekomstige leventje toch héél sterk 'aanwezig' te zijn.
Ik bewonder je meid.
Ik zou wat jij schrijft zelfs niet getypt krijgen.
Respect!

Gepost door: Nele | 06-08-09

ik heb er helemaal geen woorden voor, kan alleen maar zeggen: "ik vind je een ferm madam"
heel veel sterkte

x

Gepost door: Daisy | 06-08-09

... Ik sluit me aan bij "Hello" ... het voelt heel futiel het neertypen van onze knuffels om te proberen je verdriet te verzachten ... en toch ook nu zend ik je een dikke knuffel ...

Gepost door: flupque | 06-08-09

Gracefully, Natuurlijk zou je graag "gracefully" oud wilen worden, net als iedereen. Maar, lieve sterke vrouw, ik vind dat je verdomd gracefully met die shit klote f;;g kanker omgaat.Natuurlijk wens ik je lange mooie zinvolle dagen/weken/maanden met heel heel weinig ongemak samen met ieder die je lief is. Celebrate your life!!!
Natuurlijk vind ik het zo laf en gemeen van die stiekeme killer dat die je zo vroeg probeert in te palmen.
Ach liefje , ik huil en schreeuw met je mee en die energie stuur ik naar jou.
Warme knuffie
Gettie

Gepost door: gettie | 06-08-09

Ik kom altijd maar terug naar je blog, probeer een zinnige reactie te geven..., lukt me niet, surf verder...
Het spijt me..., ik wou dat ik je een ietsiepietsie kon helpen.

Denk aan je,

Gepost door: rikkert | 08-08-09

Het is stil in mij,vind de woorden niet...
Een warme knuffel!

Wenneke

Gepost door: wenneke | 08-08-09

God zeg, ik zou er op geen enkele manier mee kunnen omgaan...Er is geen andere optie, het moet wel, maar toch...Ik hoop dat je in de korte tijd die je nog rest, toch nog de energie vind om nog een paar dromen, groot of klein, weet te verwezenlijken...

Gepost door: Nina | 09-08-09

ik vind gewoon niet de juiste woorden om hier te schrijven....ik volg je blogje nu al geruime tijd en kan alleen maar beamen wat hier al geschreven is je bent een zeer sterke madam!!!veel sterkte en een dikke virtuele knuffel!

Gepost door: mamavan2kapoenen | 10-08-09

je verwoordt ontzettend goed hoe ik me zelfs voel! ik heb je blog pas geleden gevonden en je bent een ontzettend dappere vrouw! aan "tijd" die anderen je vertellen heb je misschien niet veel.. hopelijk ga je niet al te veel naar dit antwoord leven en kun je nog intens genieten van allerlei dingen die iedere dag op je pad komen.. Ik leef zelf met "minuten"... en als we dan nog maar een paar maanden hebben, dan zijn dit toch wel heel veel minuten of niet???

groetjes
Debra

Gepost door: Debra | 10-08-09

De commentaren zijn gesloten.