14-08-09

Ongeloof

Toen ik woensdag op een terrasje zat te genieten van een vers geperst fruitsapje, een paar kaasjes, een roddelboekje, het kijken naar mensjes van achter mijn zonnebril en het heerlijke zonnetje kon ik niet anders dan er 100% van overtuigd te zijn dat Wijze 1 zich op de één of andere manier had vergist. Dat ze scans hebben gewisseld, dat mijn bloedstalen in iemand anders zijn dossier zijn terecht gekomen, want het leven was op dat moment zoals het leven zou moeten zijn... vrij van zorgen genieten op een terrasje van de dingen waar ik zo intens van kan genieten...

Een uur later toen ik zat te smikkelen van een lekkere boterham met zalm en me de levenslopen van de mensen om me heen zat in te beelden, raakte ik er zelfs meer en meer van overtuigd dat het om een fout moest gaan. Dokters zijn ook maar mensen, uiteindelijk.... ze kunnen ook fouten maken, toch? En liefst dan fouten in mijn voordeel.... want hoe anders kan je het tegenstrijdige gevoel verklaren waar ik de laatste tijd mee kamp? Kanker hebben, terminaal verklaard zijn zelfs en toch bij momenten zo intens gelukkig kunnen zijn en kunnen genieten van iets eenvoudigs als de evenwichtige combinatie van bieslook, uitjes en zalm op een boterham?....

Ik weet dat ik mij geen illusies moet maken, maar toch, maar toch, ik kan niet anders, dan op momenten zoals ik hierboven omschrijf te hopen dat Wijze 1 zich op de één of andere manier vergist heeft,... dat nu ik leer en ervaar wat het is om te genieten, echt te genieten, van het leven en het moment mét kanker, ik ook nog de kans krijg om te genieten van het leven zonder kanker.... Mijn rationele ik beseft heel goed dat dit 'wishfull thinking' is, maar mijn (moeder)hart hoopt het soms zo hard dat ik niet anders kan dan te denken dat het mogelijk moet zijn....

09:15 Gepost door me, myself and cancer in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

Commentaren

awel hé, 't is morgen moederkensdag, ik wens je een ongelofelijk fijne dag toe met je zoontje en ik hoop echt dat de wijzen zich vergist hebben, je weet soms gebeuren er mirakels, jij verdient er echt een. blijf ondertussen maar heeel erg genieten.

Gepost door: catherine | 14-08-09

Vanuit eerder spiritueel opzicht zeg ik volmondig ja, het is mogelijk, no doubt about it...Vanuit bescheidener opzicht vraag ik me af in hoeverre men zichzelf iets mag wijsmaken, om achteraf niet tegen de spreekwoordelijke muur aan te lopen...

Gepost door: Nina | 14-08-09

... ... Dat dromen en hopen is onze grootste kracht in de strijd met al die nonsens van ziekte ... intens genieten ... op welke manier je het kan ... who's to judge?

Gepost door: flupque | 14-08-09

Hallo Geniet van zulke momenten!
Morgen krijg je misschien een tuin boeketje van je kapoen,met een zoen.
Groetjes uit de warme kempen.

Gepost door: Ma Elly | 14-08-09

Heb een hart, geen moederhart weliswaar, maar ik hoop uit de grond van dat hart van mij dat de wijze zich idd. vergist heeft...
Er gebeuren fouten in de andere richting, dat weet ik uit ondervinding, dat je goed nieuws krijgt en dat het om een vergissing gaat, dus ja, waarom eens niet omgekeerd?

Het kan, maar met mijn rationele ingesteldheid heb ik het er wel moeilijk mee, maar kleine mirakeltjes gebeuren soms..., heel soms, dat wel, maar...

Ik vind je enorme positivo!

Gepost door: rikkert | 15-08-09

voel me precies zo!! misschien zijn we wel uitzonderingen op de regel... who knows???

Gepost door: Debra | 16-08-09

De commentaren zijn gesloten.