02-10-09

Van 38 naar 48

Januari 2008 -  Ik moet een vreugdekreetje onderdrukken terwijl ik in een pashokje met een weinig flatterende licht, met mijn armen in de lucht sta te shaken alsof mijn leven er van af hangt. Life was great!!! Een kort kopje dat me -al zeg ik zelf en de rest van de wereld- goed stond, geen kankercel in mijn hele lichaam, en, en, en,... een Mexx-bloesje maatje 38!!!! The world was mine en ik kon hem aan!!!!

Oktober 2009 - Gezucht, gekreun, gepuf om al zittend mijn broek uit te krijgen... meer gezucht en gepuf om broek met elastiek aan te krijgen. Ik moet me ondersteunen aan de muren van het pashokje om recht te komen, om vervolgens tegen de muur te leunen om niet opnieuw neer te vallen. Life sucks! Een kort kopje dat - thank god- me nog altijd goed gaat - al zeg ik het zelf samen met de rest van de wereld, een hele boel venijnige kankercellen in mijn lichaam, opgeblazen ledematen en buik, en, en,en, .... een Paprika-bloesje maat 48!!!!

Het kan verkeren.....

20:57 Gepost door me, myself and cancer in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

I know how that feels...
Big big hug

Gepost door: Elly | 03-10-09

... Dikke knuffel!

Gepost door: flupque | 03-10-09

grote maat voor een groot hart Niet aantrekken joh,maar ik kan me wel inbeelden dat het even wennen is...
maar zo'n groot hart moet toch ergens in passen hé??

groetjes en hou je taai meid

Gepost door: Elke | 04-10-09

Hela Het is zeker niet zo plezierig,maar af en toe iets nieuw is toch aangenaam.
Wens je nog een goede avond!

Gepost door: Ma Elly | 06-10-09

'k wou dat ik iets zinnigs kon zeggen, maar dat kan ik jammer genoeg niet. Hoop dat je een goeie nacht hebt en je toch redelijk voelt.

Gepost door: iemand | 06-10-09

De commentaren zijn gesloten.