21-08-07

Chemo

4H30 deze morgen,.....klaarwakker was ik...'t zal de chemo wel zijn, denk ik dan. En dat overkomt me wel vaker de laatste tijd,.... alles dat ik niet meteen vanuit een rationeel standpunt kan verklaren, wordt gewijd aan de chemo. Misschien tot op het belachelijke toe....

Niet kunnen slapen: chemo, niets anders willen doen dan slapen: chemo, een onverklaarbare drang naar chocos cornflakes (sinds deze week, terwijl het van de vroege jaren '90 geleden was dat ik daar nog eens zin in had): chemo, de scampi's met look schotel van de hubbie die naar karton met dille (ja, 'k weet het waar halen mijn smaakpupilen het) smaakt: chemo, ontluikende verslaving voor day-time televisie: chemo, het niet meer kunnen volgen van de verhaallijn van de laat-avond film: chemo, het volgen van de ondertussen hoeveelste herhaling van FC De Kampioenen (wegens eenvoudige verhaallijn): chemo, rechterenkel die een paar jaar terug geopereerd werd en nu en dan terug begint pijn te doen: chemo, het door elkaar slaan van de namen van vrienden, familie en collega's: chemo, het niet afmaken van zinnen: chemo, het afwisselend aanmoedigen van - en neuten omdat de hubbie weekelijks gaat voetballen: chemo, liters en liters appelsap: chemo, de drang om alle muren van ons huis te schilderen: chemo, het gebrek aan kracht om er aan te beginnen: chemo, .... en zo kan ik nog wel effe doorgaan..... 

06:41 Gepost door me, myself and cancer in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: chemo |  Facebook |

31-07-07

Chemo 8

Gisteren chemo 8 gehad. Naar mijn gevoel kan het aftellen naar de volgende fase in mijn behandeling echt beginnen. Bovendien stelde de oncoloog voor om in de loop van volgende week een echo van mijn borst en een scan van mijn lever te nemen. Iets dat als muziek in de oren klinkt. Bij het aanvangen van de chemo behandeling had ik verwacht dat er wekelijks scans en echo's zouden genomen worden om te zien of wij, de good guys, of de kanker, de bad guys, aan het winnen waren... Nu begrijp ik wel dat dat organisatorisch misschien een beetje chaotisch zou zijn om elke chemo-ganger ook nog eens scans en echo's laten doen samen met de ex-kankerpatiënten die op controle komen, en de 'gezonde' mensen die een onderzoek laten doen, ... dat brengt wachttijden van hier tot Tokyo met zich mee... maar het zou mij wel met een 'geruster' gevoel geven omdat we, naar mijn gevoel, een duidelijkere indicatie zouden hebben van de doeltreffendheid van de behandeling,.... maar ik ben natuurlijk geen dokter. Toch heb ik al meermaals geprobeerd een scan van mijn lever los te peuteren ...hehehe... Want om die lever maak ik me toch het meeste zorgen. Maar volgens de oncoloog zou het weinig nut hebben om op een wekelijkse basis, of zelfs twee-wekelijkse basis scans te nemen omdat er niet per se iets reprensentatiefs op die scans zou te zien zijn,...

Maar goed, volgende week dus de lang verwachte echo om een 'visueel' beeld te krijgen van de krimpende tumor in mijn borst. Joepie yeahyeah... Toen we aan deze tweede behandeling begonnen leek mijn linkerborst een harde meloen, er zat niks zachts meer dat aan een borst deed denken. Nu zit er nog 'iets' diep in mijn borst, ik voel het nog redelijk duidelijk, maar om het in de woorden van de oncoloog te zeggen: 'Als je je medisch dossier niet zou kennen, zou je als oncoloog denken: 'tiens, hier zit gelijk iets, maar je zou niet meteen aan een gezwel denken'... Nog steeds moet ik gelukzalig glimlachen wanneer ik denk aan deze woorden,... ze waren zo,...hoe zal ik het zeggen 'verlossend'..... But we're wondering off to an other topic,... terug naar de echo en scan.

De scan van de lever moet een idee geven hoe de uitzaaiingen reageren op de chemo. Bij de wekelijkse bloedafname die vooraf gaat aan de chemo, wordt er ook naar de de aanwezigheid van bepaalde enzymen gekeken. Die enzymen zijn reprensentatief voor de 'gezondheid' van mijn lever. De voorbije 7 weken waren de resultaten in dalende lijn, which is a good thing. Hoe lager, hoe beter. Momenteel zijn ze zelfs lager dan toen er uitzaaiingen in de lever werden vastgesteld... Dit is heel onverwacht, de oncologen hadden niet verwacht dat er zo vroeg in de behandeling zo'n positieve resultaten zouden zijn,...Dus ik denk dat zij misschien wel even nieuwschierig zijn als ik om te weten hoe dit zich nu vertaald naar de uitzaaiingen toe...

Toch weet ik dat ik realistisch moet blijven. Tuurlijk hoop ik stiekem dat op de één of andere miraculeuse wijze de uitzaaiingen verdwenen zijn, ... maar ik weet ook wel beter dan dat,....ik zal al heel blij zijn als er niet meer uitzaaiingen zijn, als ze gekrompen zijn of als er misschien eentje (please, please, please) verdwenen is....Maar nu loop ik voorruit op de zaken.... In ieder geval volgende week wordt spa-n-nend!!!!

09:34 Gepost door me, myself and cancer in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) | Tags: chemo |  Facebook |

27-07-07

Moe

Moe van de chemo....

Moe van de pijn...

Moe van het douchen...

Moe van het hopen...

Moe van het wanhopen...

Moe van het lachen...

Moe van het huilen...

Moe van het zijn...

Moe van het niet zijn...

Moe van het moe zijn...

11:23 Gepost door me, myself and cancer in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) | Tags: chemo |  Facebook |

25-07-07

Chemo 7

Gisteren chemo 7 gehad..wat wil zeggen dat ik langzaam kan beginnen 'aftellen'...na 12 chemo behandelingen volgt een evaluatie die zal bepalen hoe we verder gaan. Toen ik met de eerste chemo (KEF) begon, was er een duidelijk plan, 6 maand chemo, operatie, 2-4 maand chemo (afhankelijk van de resultaten), bestraling,... en klaar (of zo leek het toch voor mij).... ondertussen zijn we echter veranderd van chemo en is mijn oncoloog veel voorzichtiger (en vager) geworden in het maken van voorspellingen, maar ze gaat ervan uit dat er nog eens 3 maand chemo voor de boeg staat vooralleer ze gaan opereren. En verder spreken ze zich momenteel nog niet uit. En ergens doet het er misschien niet echt toe, denk ik soms,... ik leef ondertussen toch al van dag tot dag, zonder echte lange termijn plannen te maken, dus het is niet dat ik mijn agenda drastisch zal moeten veranderen als er ineens van aanpak wordt veranderd... 

Toen ik echter aan dit avontuur begon, had ik daar nogthans wel nood aan, aan een 'planning', een idee hoe alles tot in het puntje zou verlopen en hoe lang de hele behandeling beslag zou leggen op mijn leven..... Misschien omdat ik op dat moment niet beter wist dan 'kanker' te benaderen vanuit professionele invalshoek. Het was een onverwacht project dat alle andere lopende projecten effe 'on hold' zou zetten. Misschien een bizare benadering van een ziekte maar niet zo gek als je bedenkt dat 12 uur voor de diagnose gesteld werd, ik niet beter wist dan strikte planningen te volgen om deadlines te halen. Op 20 april, de dag van dat de diagnose gesteld werd, wou ik dan ook per se weten hoe de 3 weken tussen de chemo behandelingen er zouden uitzien. Hoe ik me zou voelen op welke dag, wat ik wanneer zou kunnen en wat niet. Wat eigenlijk wel bizar is, als je bedenkt dat behalve in mijn werk, ik totaal geen control freak of perfectioniste ben. Misschien maar best ook, want als er iets is dat je niet hebt, dan is het wel controle, niet over de fysieke neveneffecten van de chemo en niet over de emotionele rollercoaster die zich tussen de oren afspeelt.

Nu nog merk ik dat ik toch er toch behoefte aan heb te kunnen zeggen: Maandag chemo gevolgd door een 'high' (weet niet goed hoe het te omschrijven, maar na de chemo zit ik meestal vol energie en wil ik alles tegelijk doen), dinsdag goeie dag, woensdag lijkt het dat de stop uit het bad getrokken wordt en dat mijn energie en kracht langzaam wegvloeit, donderdag en vrijdag ben ik vaak niet meer dan een vodje, zaterdag lijkt mijn bad weer vol te lopen, en zondag kan ik vaak al weer tegen een stootje...Alsof het een soort van zekerheid is, en me ergens een (vals) gevoel van controle geeft.

Vorige week kwam ik echter doodmoe van de chemo terug, en ook gisterenavond (uitzonderlijk chemo op dinsdag gehad, omdat er maandag al 37 (!!!) mensen geboekt stonden voor een behandeling) ben ik samen met zoonlief gaan slapen omdat ik het gevoel had dat mijn ogen constant wegdraaiden als ik me op iets probeerde te concentreren (wat ik ook nog nooit eerder heb gehad). Deze morgen was ik, bij gevolg, wel al om 4h30 wakker. On the positive side, vorige donderdag en vrijdag voelde ik me niet slechter of beter dan de woensdag, ... Dus misschien is dat deze week ook wel zo.....

PS: De chemo die ik momenteel krijg is Taxol in combinatie met Gemzan.

06:54 Gepost door me, myself and cancer in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: chemo |  Facebook |